เฝือกจากยางฟองน้ำเสริมสมบัติด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกหอยแครง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์มาดา ราชภักดี, คณิศร สุพรรณ, ธนเทพ สมศักดิ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ธนพล แก้วอุดม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสตรีทุ่งสง

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การรักษาผู้ป่วยที่บาดเจ็บที่เท้า สำหรับกรณีที่ไม่ต้องผ่าตัด แพทย์จะใช้วิธีการใส่เฝือกซึ่งถือเป็นวิธีมาตรฐานในการรักษา ซึ่งเฝือกจะนำมาใช้ในการประคับประคองข้อที่ผิดงอ ผิดรูปของแขน ขา ชั่วคราวได้

ซึ่งในปัจจุบันเทคโนโลยีมีมากขึ้นเฝือกจึงมีหลากหลายชนิดให้เลือกใช้ได้ตามความเหมาะสม แต่ยังต้องนำเข้าจากต่างประเทศและมีราคาแพง ดังนั้นการพัฒนาวัตถุดิบที่มีอยู่ในประเทศไทยโดยเฉพาะอย่างยางพาราซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจสำหรับประเทศไทย และมีคุณสมบัติเฉพาะที่สามารถนำไปแปรรูปได้ตามความต้องการจึงนับเป็นทางเลือกที่ดีอีกทางหนึ่งสำหรับแพทย์ในการรักษาผู้ป่วย รวมทั้งเป็นการเพิ่มมูลค่าและพัฒนาต่อยอดในเชิงพาณิชย์ได้ โดยผลิตภัณฑ์ยางส่วนใหญ่จะต้องมีการผสมสารเคมีเพื่อให้ยางเกิดการคงรูป นอกจากนี้สารที่นิยมผสมลงไปในยางอีกชนิดหนึ่งคือ สารตัวเติม เพื่อปรับปรุงสมบัติต่างๆ เช่น สมบัติเชิงกล สมบัติทางความร้อน หรือสมบัติการแปรรูป ฯลฯ ทำให้ผลิตภัณฑ์ยางที่ได้มีคุณสมบัติเหมาะสมกับการนำไปใช้งาน นอกจากความต้องการปรับปรุงสมบัติต่างๆแล้ว การใส่สารตัวเติมลงไป ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อลดต้นทุนในกระบวนการผลิตอีกด้วย

คณะผู้จัดทำจึงมีแนวคิดที่จะนำวัสดุเหลือทิ้งในธรรมชาติอย่างเปลือกหอยแครงมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในการผลิตเฝือกจากยางฟองน้ำเสริมสมบัติด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกหอยแครง เพื่อใช้ในการผลิตเฝือกซึ่งเป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ รวมทั้งศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของเฝือกจากยางฟองน้ำเสริมสมบัติด้วยแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกหอยแครงกับเฝือกที่ใช้ในทางการแพทย์ในปัจจุบัน ซึ่งแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นสารตัวเติมที่สามารถปรับปรุงสมบัติต่างๆในการแปรรูปยางฟองน้ำได้ โดยจะช่วยเสริมประสิทธิภาพสมบัติเชิงกลและสมบัติพลวัตเชิงกลของยาง ทำให้เฝือกจากยางฟองน้ำที่ได้มีคุณสมบัติเหมาะสมกับการนำไปใช้งาน นอกจากความต้องการปรับปรุงสมบัติต่างๆแล้ว การใส่สารตัวเติมแคลเซียมคาร์บอเนตจากเปลือกหอยแครงลงไป ยังมีวัตถุประสงค์เพื่อลดต้นทุนในกระบวนการผลิต แล้วยังเป็นการเพิ่มมูลค่าของวัสดุเหลือทิ้งจากอุตสาหกรรมอาหารและสามารถลดปัญหาขยะตกค้างจากร้านอาหารได้อีกด้วย