การกำจัดเหล็กไอออน (Fe2+) และตะกั่วไอออน (Pb2+) ในแหล่งน้ำผิวดินด้วยจอกและผักตบชวาที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยไฟฟ้าสถิต

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐพร สิงหกำ, นวพัตร์ พุฒิมา, ตรีเกียรติ สุวรรณสิงห์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุรศักดิ์ บุญธิมา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานการกำจัดเหล็กไอออน (Fe2+) และตะกั่วไอออน (Pb2+) ในแหล่งน้ำผิวดินด้วยจอกและผักตบชวาที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยไฟฟ้าสถิต มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซึม Fe2+ และ Pb2+ ของจอกและผักตบชวาโดยใช้ไฟฟ้าสถิต เพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซึม Fe2+ และ Pb2+ ของจอกและผักตบชวาที่ใช้กับไม่ใช้ไฟฟ้าสถิต และเพื่อศึกษาประสิทธิภาพการดูดซึม Fe2+ และ Pb2+ ที่ปนเปื้อนในน้ำตัวอย่างจากแม่น้ำเลย ของจอกและผักตบชวาที่เหนี่ยวนำด้วยไฟฟ้าสถิต คณะผู้จัดทำได้ศึกษาปริมาณ Fe2+¬ และ Pb2+ ในแม่น้ำเลย พบว่ามีการปนเปื้อนของโลหะทั้งสองชนิด ซึ่งส่งผลเสียต่อระบบนิเวศและส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของประชาชนที่ใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จากปัญหาผู้จัดทำจึงได้เลือกหาพืชน้ำในแหล่งน้ำผิวดินในแม่น้ำเลยที่มีความทนทานสภาพแวดล้อม โดยได้เลือกศึกษาจอกและผักตบชวาโดยใช้วิธีการเหนี่ยวนำด้วยไฟฟ้าสถิต จากเครื่องกำเนิดประจุไฟฟ้าเหนี่ยวนำแบบสองขั้ว โดยใช้ไฟฟ้าสถิตที่มีประจุลบ เหนี่ยวนำบริเวณใบของพืชทั้งสองซึ่งจะทำให้เกิดความหนาแน่นของประจุลบบริเวณราก อาศัยความแตกต่างระหว่างขั้วไฟฟ้าของ Fe2+ และ Pb2+ ในน้ำกับรากของพืชจะสามารถเร่งการดูดซึม Fe2+ และ Pb2+ ที่เร็วขึ้น ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับสามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซึม Fe2+ และ Pb2+ ของจอกและผักตบชวา ได้ดียิ่งขึ้นและสามารถลดปริมาณ Fe2+ และ Pb2+ ที่ปนเปื้อนในน้ำได้จริง นำความรู้จากผลการทดลองไปประยุกต์ใช้ในการกำจัดโลหะหนักที่ปนเปื้อนในน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ประชาชนสามารถใช้ข้อมูลเพื่อเป็นแนวทางในการบำบัดโลหะหนักที่ปนเปื้อนในน้ำได้ และสามารถนำความรู้ที่ได้ไปศึกษาต่อยอด สำหรับเพิ่มประสิทธิภาอาหารของพืชที่มีสมบัติเป็นไอออนบวกได้