การประยุกต์ใช้ระบบควบคุมรถเข็น(เอ็ม-วีล และ อาร์ที-วีลเเชร์ )ให้เป็นรถเข็นกึ่งอัตโนมัติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

อติราช รักชาติ, สิรวิชญ์ อริยวัฒนาวงศ์, ชณารัศมิ์ จำรัส

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จามจุรี พรหมเผ่า, ประภาส รวมปะระ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนพะเยาพิทยาคม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันรถนั่งคนพิการที่มีใช้อยู่ในโรงพยาบาลของรัฐหรือ เอกชนเป็นรถนั่งคนพิการแบบใช้บังคับด้วยมือเพื่อให้เกิดการเคลื่อนที่ซึ่งก่อให้เกิดความไม่สะดวกกับคนพิการหรือผู้ป่วยบางราย รวมไปถึงพิการทางด้านสายตา และ ผู้พิการทางการเคลื่อนไหว คณะผู้จัดทำจึงออกแบบการประยุกต์ระบบควบคุมรถเข็นให้เป็นรถเข็นกึ่งอัตโนมัติ โดยออกแบบและประดิษฐ์อุปกรณ์ให้สามารถนำไป ประมวลผลโดยไมโครคอนโทรลเลอร์ในการควบคุมทิศทางและความเร็วรอบของมอเตอร์ ไฟฟ้ากระแสตรงชนิดเกียร์ทดรอบ รถนั่งไฟฟ้าจะไม่สามารถเคลื่อนที่ได้หากไม่มีการบังคับด้วยก้านควบคุมจึงทำให้มีความปลอดภัยในพื้นที่ ลาดชัน โดยวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นรถเข็นกึ่งอัตโนมัติ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระ ของเจ้าหน้าที่และญาติผู้ป่วยได้ โดยที่ผู้ป่วยสามารถไปถึงหน้าห้องตรวจและนำทางกลับได้อย่างปลอดภัย