การเปรียบเทียบประสิทธิภาพกันกระแทกจากชานอ้อยที่สกัดด้วยด่าง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

รินรดา ช่วยเกิด, ธันยพร นรรัตน์, ณัฐริดา สะกล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ทัศยากร คำลือชา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานการเปรียบเทียบประสิทธิภาพกันกระแทกจากชานอ้อยที่สกัดด้วยด่าง มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างวัสดุกันกระแทกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพวัสดุกันกระแทกจากชานอ้อยที่สกัดด้วยด่าง โดยวิธีการดำเนินการศึกษามี 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การแยกเส้นใยที่สกัดด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์และน้ำขี้เถ้า ขั้นตอนที่ 2 การขึ้นรูปเป็นแผ่นและเคลือบด้วยน้ำยางพาราเข้มข้น 100% ขั้นตอนที่ 3 การทดสอบประสิทธิภาพโดยเปรียบเทียบกับกันกระแทกพลาสติก ประกอบด้วยการทดสอบการดูดซึมน้ำ การทดสอบความเครียด และการทดสอบแรงที่ใช้เมื่อเกิดการฉีกขาด

ผลการศึกษาและเปรียบเทียบกับวัสดุกันกระแทกพลาสติกพบว่าค่าความเครียดของวัสดุกันกระแทกจากชานอ้อยที่สกัดจากน้ำขี้เถ้ามีค่า 0.384 ซึ่งมากกว่าสกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่มีค่า 0.367 และแรงที่ใช้เมื่อทำให้เกิดการฉีกขาดมีค่า 54.75 นิวตัน ซึ่งมากกว่าสกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่มีค่า 8.34 นิวตัน ค่าดูดซึมน้ำมีค่า 48.32 % ซึ่งน้อยกว่าสกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่มีค่า 80.52 % แสดงให้เห็นว่ากันกระแทกชานอ้อยที่สกัดด้วยน้ำขี้เถ้ามีค่าใกล้เคียงกันกับกันกระแทกพลาสติกมากกว่าที่สกัดจากโซเดียมไฮดรอกไซด์ และสามารถย่อยสลายทางชีวภาพได้