การศึกษาบทบาทของวานาเดียมในการกระตุ้นสมบัติการตอบสนองต่อแสงของฟิล์มจากไคโตซานและแป้งมันสำปะหลังด้วยเทคนิคสเปกโตรสโกปีโฟโตอิเล็กตรอนด้วยรังสีเอ็กซ์เทียบกับฟิล์มจากเพคตินและไคโตซาน
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ปองภพ แสงสว่าง, ณิชาพัฒน์ อึ้งอารี, ชญาดา วิสุทธิรัตนมณี
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ยุติชัย ประทีปะเสน
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
มันสำปะหลังเป็นหนึ่งในพืชเศรษฐกิจของไทย ซึ่งได้รับความนิยมในการนำมาใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงแป้งมันสำปะหลังสามารถนำมาเป็นส่วนประกอบในการสังเคราะห์ฟิล์มชีวภาพ (Biodegradable film) โดยมีไคโตซานเป็นโครงสร้างฐาน (Chitosan-based) แม้ฟิล์มชีวภาพนั้นจะเป็นฟิล์มที่สามารถย่อยสลายได้ง่ายตามธรรมชาติและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตาม ฟิล์มชีวภาพยังไม่เป็นที่นิยมมากนักในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ เนื่องจากมีคุณสมบัติที่ไม่ทนต่อความชื้น และสามารถเสียสภาพเมื่อสัมผัสกับน้ำโดยตรง ด้วยสาเหตุนั้นแล้ว งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มคุณสมบัติและประสิทธิภาพของฟิล์มชีวภาพ โดยอาศัยการสร้างเมตัลโลพอลิเมอร์ (Metallopolymer) ซึ่งเป็นการใช้ไอออนโลหะเพื่อเสริมและจัดเรียงโครงสร้างภายในของพอลิเมอร์ให้เป็นระเบียบ นำไปสู่ความแข็งแรงของฟิล์มที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อพิจารณาแล้ว วานาเดียมเป็นโลหะที่ได้รับความสนใจในงานวิจัยนี้ เพราะไม่เพียงแต่จะสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของฟิล์มแล้ว ยังสามารถเปลี่ยนโครงสร้างโคออร์ดิเนชันหลังจากผ่านการถูกกระตุ้นด้วยแสงได้ โดยเทคนิคการฉายแสงนี้ เป็นขั้นตอนที่จะสามารถดึงประสิทธิภาพสูงสุดของเมตัลโลพอลิเมอร์ออกมาได้ ท้ายที่สุด ฟิล์มจากไคโตซานและแป้งมันสำปะหลังจะถูกตรวจสอบคุณสมบัติ ทั้งทางกายภาพ และทางสัณฐานวิทยา เพื่อวิเคราะห์ก่อนถูกนำไปประยุกต์ใช้จริงในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ รวมถึงอุตสาหกรรมอื่นๆในภายหลัง