เครื่องตรวจจับรถ เพื่อความปลอดภัยในการใช้ท้องถนน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กอบพศ ทรายคำปวน, ขจร เฉิน, ณัฐณาศิส ชัยชนะสูงศักดิ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อ้อมฤทัย ใจอินทร์, ชวัลวิทย์ วริโชติภูมินนท์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันประเทศไทยพบอัตราผู้ที่มีความพิการทางด้านการได้ยินหรือการสื่อความหมายเป็นจำนวน 194,997 คนและคิดเป็นลำดับที่สองของประเทศจาก ข้อมูลในปีพ.ศ. 2565 ซึ่งในปัจจุบันผู้พิการทางสายตานั้นยังไม่สามารถที่จะข้ามถนนได้ด้วยตัวเองเพราะในการข้ามถนนแต่ละครั้งนั้น ส่วนมากก็จะต้องมีคนเข้ามาช่วยเหลือหรือในการเดินทางนั้นก็จะต้องมีการเลี่ยงทางที่มีรถเยอะหรือถนนใหญ่ซึ่งอาจทำให้มี โอกาสเกิดอุบัติเหตุมากกว่าคนปกติทั่วไปและในปัจจุบันนั้นสมาร์ทโฟนก็ได้เข้ามาเป็นอีกปัจจัยสำคัญต่อการดำรงชีวิตของคนในสังคมเพราะคนในสังคมนั้นปัจจุบันก็ใช้โทรศัพท์ในการสื่อสารการทำงานการเรียนหรือ แม้กระทั่งใช้ดูสิ่งบันเทิงซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นประโยชน์ก็จริงแต่ก็ยังมีโทษอยู่เพราะบางคนอาจจะมีการเสพติดโซเชียลหรือโทรศัพท์มือถือมากเกินไป ในการข้ามถนนนั้นก็อาจจะเล่นโทรศัพท์เล่นโซเชียล อาจจะเกิดการเฉี่ยวชนของรถและเกิดอันตรายต่อตัวผู้ข้ามถนนได้เนื่องจากอาการเหม่อลอย การไม่มองทางที่จะข้ามหรือที่จะเดินเราจึงเล็งเห็นปัญหาตรงนี้และต้องการที่จะแก้ไขปัญหา โดยการผลิต เครื่องตรวจจับรถเพื่อความปลอดภัยบนท้องถนน โดยเราจะเลือกกลุ่มเป้าหมายสองกลุ่มเป้าหมายก็คือคนธรรมดาทั่วไปและคนที่มีความพิการทางด้านสายตา ตัวเซ็นเซอร์ที่เราทำนั้นจะมีการส่งสัญญาณแจ้งเตือนความปลอดภัยผ่าน LINE แอพพลิเคชั่นและการแจ้งเตือนผ่านเสียงโดยตัวเซ็นเซอร์จะจับเฉพาะวัตถุที่เป็นรถเท่านั้นและเรานั้นจะดีไซน์ออกมาโดยการติดก้างกับเครื่องแต่งกายโดยมีความคาดหวังว่า จะพัฒนาต่อยอดไปเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับด้านเครื่องแต่งกายนั่นก็คือเสื้อที่สวมแล้วช่วยป้องกันความปลอดภัยในท้องถนนโดยเราจะเอาเซ็นเซอร์ติดอยู่กับตัวเสื้ออีกทั้งตัวเสื้อสามารถที่จะออกแบบเองได้เพื่อให้ผลิตภัณฑ์ดูน่าสนใจยิ่งขึ้น