หน้ากากอนามัยติดเครื่องระบายอากาศ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

มองการณ์ สายบุญศรี, ปภพ แสงดาว

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เมทินี เพ็งแจ่ม, บรรยงค์ รุ่งเรืองด้วยบุญ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากในปัจจุบันปัญหาจากฝุ่น p.m. 2.5 ทำให้การออกกำลังกายภายนอกตัวอาคารมีความจำเป็นที่จะต้องสวมหน้ากากอนามัยตลอดเวลาที่อยู่นอกตัวอาคาร ทำให้การหายใจเวลาใส่หน้ากากอนามัยออกกำลังกายเกิดความลำบาก อีกทั้งยังอาจเป็นอันตราย เช่น หน้ากาก N95 ถูกออกแบบมาให้บุคลากรทางการแพทย์ใช้ในห้องปฏิบัติการเชื้อโรค โดยจะแนบสนิทกับใบหน้า ไม่มีลมรั่วเข้าด้านข้างเลย และจะต้องออกแรงหายใจเข้ามากขึ้น ทำให้เมื่อใส่เป็นเวลานานๆ อาจทำให้ผู้สวมใส่ขาดออกซิเจน จนถึงขั้นหมดสติได้ จึงไม่ควรใส่ต่อเนื่องนานเกิน 1 ชั่วโมง

ส่วน “หน้ากากอนามัยธรรมดา” ทั้งแบบหน้ากากทางการแพทย์และหน้ากากผ้า จะมีช่องให้ลมเข้าออกทางด้านข้างของใบหน้าได้ ผู้สามใส่จึงไม่ได้รับผลกระทบจากปัญหาออกซิเจน เหมือนหน้ากากแบบ n95

แต่กระนั้น ถ้าใส่เป็นเวลานานหลายชั่วโมง ก็อาจจะเกิดกลิ่นอับและคราบเหงื่อไคลขึ้นได้ โดยเฉพาะตามรอยขอบหน้ากากหรือสายคล้องหู และอาจทำให้เกิดอาการแพ้หรือคันขึ้นได้ ยิ่งถ้าเกิดมีการไอจามในขณะสวมใส่ ก็จะมีการสะสมเชื้อเพิ่มขึ้นในหน้ากาก จึงควรเปลี่ยนทิ้งเมื่อใช้ติดต่อกันนานหลายชั่วโมงแล้วเริ่มเก่าแล้ว (หรือนำไปซัก ในกรณีของหน้ากากผ้า ทางผู้พัฒนาจึงพัฒนาตัวหน้ากากอนามัยติดเครื่องระบายอากาศเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน