การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของเมือกหอยทากนวลกับน้ำมันหอมระเหยจากกานพลู ในการยับยั้งเชื้อรา Fusarium moniliforme
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
วรวรรณ ขุนคำ, นันท์นพิน พราหมณ์ชื่น, ชญานนท์ นวมทอง
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ศาสตรา พรมอารักษ์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ข้าวเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทย แต่โรคที่เกษตรกรผู้ปลูกข้าวที่ต้องเจอคงไม่พ้นโรคถอดฝักดาบ สาเหตุเกิดจากเชื้อรา Fusarium moniliforme Sheld. โรคนี้พบระบาดทั่วไปในแหล่งที่มีการปลูกข้าว คณะผู้จัดทำโครงงานจึงมีวัตถุประสงค์ในการทดสอบสารยับยั้งเชื้อราที่สามารถใช้แทนสารเคมีทั่วไปได้ ซึ่งคณะผู้จัดทำได้ทดสอบประสิทธิภาพของสารทั้งสองชนิด คือเมือกหอยทาลนวลที่มีฤทธิ์ยับยั้งจุลชีพ และน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูที่มีฤทธิ์ในการต้านเชื้อรา โดยนำน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูมาเจือจางด้วยน้ำมันมะพร้าวจนได้ความเข้มข้น 25% ,50% ,75% และ100% ส่วนเมือกหอยทากเก็บเมือกจากหอยทากที่มีอายุ2ปีขึ้นไป โดยใช้แท่งแก้วกระตุ้นที่ชั้นแมนเทิลจากนั้นนำเมือกที่เก็บได้ไปปั่นเหวี่ยง จากนั้นนำน้ำกลั่นมาเจือจางจนได้ความเข้มข้น 25%, 50%, 75% และ100% จากนั้นจึงนำไปทดสอบฤทธิ์การยับยั้งเชื้อด้วยวิธี Disc diffusion Test โดยพบว่า เมื่อเวลาผ่านไปนานมากขึ้น ขนาดของ Inhibition Zone ก็เพิ่มตามไปด้วย โดยเวลา 72 ชั่วโมง เป็นเวลาที่น้ำมันหอมระเหยจากกานพลูสามารถยับยั้งเชื้อราได้มากที่สุด (22.08 ± 2.08 mm.) และอาจเป็นเพราะ น้ำมันหอมระเหยจากกานพลูสามารถระเหยได้ง่าย ทำให้มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อรา Fusarium moniliforme Sheld. ได้ดี และทำให้ประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นตามลำดับ ส่วนเมือกหอยทากไม่มีฤทธิ์ในการต้านเชื้อรา Fusarium moniliforme Sheld. อาจเป็นเพราะเปปไทด์ต้านจุลชีพ (AMPs) ในเมือกหอยทากไม่ส่งผลต่อเชื้อราชนิดนี้ แต่สามารถยับยั้งเชื้อราชนิดอื่นได้