การเปรียบเทียบประสิทธิภาพสารสกัดหยาบจากผักเสี้ยน มะระ ผักโขมหนาม และมะรุมซึ่งเป็นพืชในท้องถิ่นที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อรา Fusarium moniliforme เพื่อการประยุกต์ใช้ทางการเกษตร

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กมลชนก วัฒนาโยธิน, บุญฑริตา หิมะคุณ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

มีนารัตน์ วงศ์เสน่ห์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โรคในพืชที่มีความรุนแรงและระบาดได้ง่ายคือโรคต้นเน่าในพืช ซึ่งสาเหตุของโรคต้นเน่าในพืชเกิดจากภายในลำต้นถูกเชื้อราย่อยสลาย โดยเชื้อรานั้นคือ เชื้อรา Fusarium moniliforme ส่งผลให้พืชมีลักษณะอาการ คือ ใบต้นที่เป็นโรคจะมีสีเขียวอมเทาต่อมาจะไหม้และแห้งตาย ลำต้นส่วนล่างของพืชจะไม่แข็งแรงและเป็นแผลสีน้ำตาลอ่อนถึงสีน้ำตาลเข้ม บริเวณแผลจะแห้งยุบตัวลง ทำให้ลำต้นแตกหรือฉีกบริเวณเหนือดิน บริเวณแผลภายในลำต้นจะมีลักษณะเป็นสีชมพูหรือม่วง ต่อมาจะทำให้ลำต้นกลวง เมื่อถูกลมพัดต้นพืชจะหักล้มได้ง่าย จากปัญหาดังกล่าวทางคณะผู้จัดทำจึงได้สนใจในการนำพืชจากธรรมชาติ คือ ผักเสี้ยน มะระ ผักโขมหนาม และมะรุม ซึ่งมีสารออกฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อราดังกล่าว ได้แก่ สาร Alkaloid Flavonoid และ Saponin โดยเราจะนำพืชดังกล่าวมาสกัดด้วยตัวทำละลาย โดยตัวทำละลายที่ใช้คือ เอทานอล 95% เพื่อใช้ในการยับยั้งเชื้อราที่ทำให้เกิดโรคเน่าของพืช เนื่องจากเป็นสารสกัดจากธรรมชาติไม่ส่งผลกระทบต่อมนุษย์และสัตว์ อีกทั้งยังเป็นพืชที่หาได้ง่ายตามท้องถิ่น