การศึกษาการเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างการใช้สารสกัดมิวซิเลจจากเมล็ดแมงลักกับการใช้เจลาตินเป็นองค์ประกอบหลักในเปลือกแคปซูลนิ่ม
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ศุภาพิชญ์ ชูแสง, วริศรา รูปสันทัด, ภัทรานิษฐ์ เรียบร้อย
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
อุไร หนูแก้ว, ทัศวรรณ เชื่อเมือง
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ในปัจจุบันกลุ่มผู้บริโภควีแกนหรือผู้ที่ไม่บริโภคเนื้อสัตว์และผลิตภัณฑ์ที่จากสัตว์ทุกชนิด ถือ เป็นกระแสการบริโภคที่มีบทบาทมากขึ้น ในยุคที่สังคมหันมาให้ความสนใจด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อม จนส่งผลให้ผู้ประกอบการไม่อาจมองข้ามกระแสการบริโภคนี้ไปได้ จากแนวโน้มความนิยมการเป็น วีแกนทั่วโลกพบว่ามีการเพิ่มของประชากรที่ไม่ทานผลิตภัณฑ์จากสัตว์สูงถึง 987% จากปี 2560 นอกจากนี้บริษัทวิจัยตลาดได้คาดการณ์อีกว่า ตลาดวีแกนจะเติบโตขึ้นสูงถึง 200,000 ล้านบาทภายใน ปี 2566 ส่วนในประเทศไทยก็มีอัตราการเติบโตของการบริโภคอาหารมังสวิรัติอย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2562 ประเทศไทยมีประชากรวีแกนสูงถึง 2.3 ล้านคน ดังนั้นจึงเป็นโอกาสดีแก่ผู้ประกอบการ ทางอุตสาหกรรมอาหารที่ต้องการขยายตลาดสินค้าเฉพาะกลุ่ม (Niche Market) ในตลาดวีแกนมีการ สร้างผลิตภัณฑ์ทดแทนสินค้าในอุตสาหกรรมอาหารทั่วไป (smeone, 2563) ไม่ว่าจะเป็น การผลิตนม จากพืชในอุตสาหกรรมนม เนื้อเทียมที่ทํามาจากโปรตีนถั่วเหลืองทดแทนเนื้อสัตว์ หรือการผลิตเจลาติน จากพืชเพื่อใช้เป็นส่วนประกอบหลักของเปลือกยาชนิดแคปซูล
โดยยามีอยู่หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นยาในรูปแบบของเหลว และ ยาในรูปแบบของแข็ง โดยหนึ่งในนั้นคือยาประเภทแคปซูลซึ่งแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ แคปซูลชนิดแข็ง และ แคปซูล ชนิดนิ่ม ยาชนิดแคปซูลนิ่มนั้นจะผลิตส่วนของเปลือกแคปซูลไปพร้อมกับการบรรจุตัวยาลงไปในแคปซูล ใช้ในยาที่ไวต่ออากาศและแสงมาก (โรงพยาบาลยันฮี, 2564) อีกทั้งยังมีประสิทธิภาพที่ดีกว่าแคปซูล แข็ง ในเรื่องของการออกฤทธิ์ในระยะเวลาอันสั้นและสามารถดูดซึมได้ทันที (ชนกเนตรและคณะ, 2559) โดยส่วนประกอบของยาชนิดนี้จะแบ่งเป็นตัวยาและเปลือกแคปซูลซึ่งส่วนใหญ่มีเจลาตินเป็น องค์ประกอบหลัก
เจลาตินใช้เป็นสารที่ทําให้เกิดเจล เป็นสารที่ทําให้เกิดความคงตัว โดยจะนิยมนํามาใช้ใน ผลิตภัณฑ์อาหารหลายชนิด (พิมพ์เพ็ญและนิธิยา, 2564) และใช้ในอุตสาหกรรมยาและเภสัชกรรม คือ เป็นส่วนประกอบหลักในการทําแคปซูลนิ่มหรือซอฟต์เจล (ชนกเนตรและคณะ, 2559) โดยจะนํามา ผลิตเป็นเปลือกแคปซูลเพื่อห่อหุ้มตัวยา (วันเซ็ง, 2558)แต่ยังคงพบผลค้างเคียงจากการใช้เจลาตินอยู่ ไม่ว่าจะเป็น ก่อให้เกิดอาการท้องอืด ไม่สบายท้อง แสบร้อนกลางอก (POBPAD, 2555) และหากใช้ มากเกินไปอาจก่อให้เกิดผื่นที่ผิวหนังได้ (HOWTOGETRRID, 2563) ทั้งนี้สารที่มีสมบัติเชิงหน้าที่ที่ คล้ายเจลาติน อันเป็นสารก่อให้เกิดเจลและให้ความคงตัว อีกชนิดหนึ่งนั่นคือมิวซิเลจซึ่งเป็นสารที่มี เป็นสารประเภทโพลีแซคคาไรด์ ที่สามารถพบได้ทั่วไปในส่วนต่าง ๆ ของพืช ซึ่งพบว่าเมล็ดแมงลัก สามารถสกัดมิวซิเลจออกมาได้ในปริมาณค่อนข้างสูง อีกทั้งมิวซิเลจนั้นสามารถนํามาบริโภคได้ (ประเสริฐและธัชชพร, 2561) ดังนั้นคณะผู้จัดทําจึงมีความสนใจในการผลิตเปลือกแคปซูลจากเมล็ด แมงลักเพื่อใช้ในผู้ที่ไม่บริโภคเจลาตินและกลุ่มคนวีแกน