ผลิตภัณฑ์กล่องจากวัสดุธรรมชาติ ขี้เถ้าแกลบ ถ่านกัมมันต์ และเส้นใยผักตบชวาเพื่อชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทอง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กัญญาพัชร คงประโคน, สุมิตตา นาคหลง, ณัฐพร พูนชื่น

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชลาธร วิเชียรรัตน์, สุภัค ฟักเงิน

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพในการชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทอง ซึ่งปัจจัยที่ทำให้เกิดการเน่าเสียของกล้วยหอมทองที่สำคัญ คือ การสร้างแก๊สเอทิลีนในระยะการสุกของกล้วย และปริมาณความชื้นในอากาศที่มากเกินไป ทางคณะผู้จัดทำจึงได้ศึกษาวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ซิลิกาและถ่านกัมมันต์ที่มีผลในการชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทอง ซึ่งซิลิกาจากขี้เถ้าแกลบมีคุณสมบัติในการดูดซับความชื้น

ถ่านกัมมันต์มีคุณสมบัติในการดูดซับเอทิลีนและดูดความชื้นของอากาศภายในกล่อง และศึกษาการนำเส้นใยจากผักตบชวามาขึ้นรูปเป็นกล่องขนาด 9×23×7 เซนติเมตร โดยได้แบ่งการทดลองออกเป็น 3 ตอน คือ ตอนที่ 1 การศึกษาอัตราส่วนในการจัดทำกล่องจากวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ซิลิกา ถ่านกัมมันต์ และเส้นใยผักตบชวา ตอนที่ 2 การศึกษาประสิทธิภาพกล่องจากวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ซิลิกา ถ่านกัมมันต์ และเส้นใยผักตบชวา ในอัตราส่วน ถ่านกัมมันต์ : ซิลิกา เท่ากับ 1:1 ,1:3, 1:5, 3:1 และ 5:1 เพื่อชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทอง และตอนที่ 3 การเปรียบเทียบประสิทธิภาพการชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทอง ระหว่างกล่องตามท้องตลาดและกล่องจากวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ซิลิกา ถ่านกัมมันต์ และเส้นใยผักตบชวา ผลการศึกษาพบว่า กล่องจากวัสดุธรรมชาติ ได้แก่ ซิลิกา ถ่านกัมมันต์ และเส้นใยผักตบชวา สามารถขึ้นรูปเป็นกล่องได้ โดยใช้เส้นใยผักตบชวา 225 กรัม และกล่องที่มีอัตราส่วนของถ่านกัมมันต์ : ซิลิกา เท่ากับ 5:1 มีประสิทธิภาพในการชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทองได้ดีที่สุด และมีประสิทธิภาพในการชะลอการเน่าเสียของกล้วยหอมทองได้ดีกว่ากล่องตามท้องตลาด