การศึกษาอัตราส่วนของหญ้าหวานและชนิดของตัวทำละลายที่มีประสิทธิภาพในการไล่มด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

รุจิรดา เกตุประกอบ, ชลพินทุ์ เอ่งฉ้วน, พิมพ์พจี คำศรี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศศิธร ณ ระนอง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ตรัง

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในบรรดาพืชสมุนไพรที่เป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายนั้น หญ้าหวานเป็นพืชสมุนไพรจากธรรมชาติที่มีคุณสมบัติโดดเด่นด้านการให้ความหวานมากกว่าน้ำตาล 15-30 เท่า แต่ไม่ให้พลังงาน ซึ่งเป็นสารที่ให้ความหวานประเภท glycoside ได้แก่ stevioside และ rebaudioside ข้อดีของ stevioside คือ ทนทานต่อความร้อนและสภาพเป็นกรดได้ดี (ช่วง pH ประมาณ 3-5) แต่ในสภาพที่เป็นด่างสูง stevioside จะสลายตัว หลังจากที่ทางคณะผู้จัดทำศึกษาข้อมูลจากงานวิจัยหญ้าหวาน พบข้อมูลพบว่าหญ้าหวานเป็นพืชที่มดและแมลงไม่ชอบกัดกิน และพบว่าเกษตรกรผู้ปลูกหญ้าหวานไม่มีค่าใช้จ่ายในการใช้สารเพื่อกำจัดมดและแมลง นอกจากนี้ยังพบว่า บริเวณใบของหญ้าหวานมีขนอ่อนๆ ที่มีกลิ่นฉุน ซึ่งอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้มดและแมลงไม่ชอบกัดกินหญ้าหวานเพราะจากการสืบค้นข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมของมด พบว่าขณะที่มดออกหาอาหารจะปล่อยฮอร์โมนฟีโรโมนออกมาเพื่อเป็นสัญญาณให้มดตัวอื่นเดินตามกลิ่นฟีโรโมนนั้น ดังนั้นกลิ่นที่ฉุนจากกาแฟ การบูร อบเชย รวมทั้งกลิ่นหญ้าหวานไปรบกวนการเดินทางของมด มดจึงหลีกเลี่ยงไม่เข้าใกล้หญ้าหวาน จากงานวิจัยที่มีการศึกษาผลิตภัณฑ์ไล่มดจากหญ้าหวานโดยสกัดด้วยเอทิลแอลกอฮอล์ ทางคณะผู้จัดทำจึงต้องการศึกษาอัตราส่วนระหว่างหญ้าหวานกับตัวทำละลายที่แตกต่างกัน 2 ชนิดคือ เอทิลแอลกอฮอล์ และน้ำ ที่มีประสิทธิภาพในการไล่มดได้ดีที่สุดในรูปแบบของสเปรย์