แขนกลอัจฉริยะเพื่อการสื่อสารภาษามือสำหรับผู้พิการที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วชิรญาณ์ เจียมสงวนวงค์, ณัฐธีรา อินต๊ะมูล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

รสสุคนธ์ เมืองเมฆ, วิรัชชัย จันต๊ะวงศ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการประเทศไทยประมาณการในเดือนมีนาคมปี 2566 พบว่ามีผู้พิการทางการได้ยินหรือสื่อความหมายจำนวน 405,920 คน ขณะที่ข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำรวจความต้องการปี 2555 พบว่ามีผู้พิการที่หูหนวกสองข้าง 42,266 คน และผู้พิการที่หูตึงทั้งสองข้าง 136,881 คน ซึ่งผลกระทบของการศูนย์เสียการได้ยินเช่น ไม่สามารถตีความจากเสียงพูดได้ พัฒนาการด้านภาษามีความล่าช้า ความสามารถในการสื่อสารลดลง สูญเสียโอกาสทางการศึกษา หรือแม้กระทั่งรู้สึกอับอายและเป็นตราบาปของชีวิต

โดยการสื่อสารของผู้พิการที่มีความบกพร่องทางการได้ยินมีหลากหลายแต่หนึ่งในวิธีที่ได้รับความนิยมคือการใช้ภาษามือในการสื่อสาร ซึ่งก็มีข้อจำกัดทางด้านการสื่อสารเป็นอย่างมาก เนื่องจากต้องคอยอาศัยล่ามภาษามือเป็นสื่อกลางการสื่อสาร แต่วิธีการสื่อสารดังกล่าว พบว่าการขอรับบริการล่ามภาษามือมีความล่าช้าหรือมีการทำท่าทางผิดพลาดไปบ้าง ทำให้การสื่อสารระหว่างผู้พิการทางการได้ยินกับคนทั่วไปมีความยากลำบาก

โครงงานแขนกลอัจฉริยะเพื่อการสื่อสารภาษามือสำหรับผู้พิการที่มีความบกพร่องทางการได้ยินจึงได้มีการคิดค้นแขนกลภาษามือสำหรับผู้พิการที่มีความบกพร่องทางการได้ยินขึ้นมา เพื่อช่วยให้ผู้พิการทางการได้ยินสามารถสื่อสารกับบุคคลทั่วไป และเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินชีวิตประจำวัน