การประดิษฐ์แผ่นฝึกเย็บแผลจากยางพารา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นิชนิภา สาธิตธรรมพร, กมลชนก บุญเลิศวรกุล, ธัญธิตา ปานเนาว์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อารีย์ สักยิ้ม

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

แผ่นฝึกเย็บแผลทางการแพทย์ มีความสำคัญต่อการสอนทักษะการเย็บแผลของนักศึกษาแพทย์ เพื่อสร้างความชำนาญก่อนที่จะเย็บบาดแผลในผู้ป่วยจริง แผ่นฝึกเย็บแผลส่วนใหญ่ผลิตจากซิลิโคน ซึ่งพบว่ามีความยืดหยุ่นน้อยคุณภาพแตกต่างจากผิวหนังจริงและยังมีราคาแพงอีกด้วย โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาแผ่นฝึกเย็บแผลจากยางพาราให้มีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับผิวหนังมนุษย์ โดยมีกระบวนการแบ่งเป็น 5 ขั้นตอน คือ 1.การเลือกแม่พิมพ์แผ่นฝึกเย็บ ได้แก่ แม่พิมพ์ซิลิโคนและแม่พิมพ์กระจก 2.การเตรียมสูตรของแผ่นฝึกเย็บที่มีส่วนผสมของยางพาราและสารเคมีที่แตกต่างกันได้แก่ Zinc oxide, ZMBT, Wingstay L, Paraffin oil และ Sulfur 3. การอบแผ่นฝึกเย็บ 4.การทดสอบคุณสมบัติของแผ่นฝึกเย็บด้านความหนาแน่นของฟองยางและการยุบตัวเนื่องจากแรงกดด้วยเครื่อง UTM 5.การปรับปรุงสูตรแผ่นฝึกเย็บ จากการทดลองพบว่าแผ่นฝึกเย็บสูตรปรับปรุงมีผิวเนียนเรียบ มีความเหนียวเล็กน้อย และมีลักษณะใกล้เคียงกับผิวหนังมนุษย์ ค่าหนาแน่นของแผ่นฝึกเย็บสูตรปรับปรุงครั้งที่ 2 มีค่าเฉลี่ยความหนาแน่นไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม (แผ่นฝึกเย็บแผลจากซิลิโคน และผิวหนังมนุษย์) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P<0.05 ) ส่วนค่าการยุบตัวเนื่องจากแรงกดพบว่าสูตรดั้งเดิมมีค่าไม่แตกต่างจากผิวหนังมนุษย์ แต่มีความแตกต่างจากแผ่นฝึกเย็บแผลจากซิลิโคน ดังนั้นโครงงานนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับนักศึกษาแพทย์ได้และนำไปพัฒนาต่อยอดเพื่อสร้างอาชีพและลดการนำเข้าแผ่นฝึกเย็บจากต่างประเทศอีกด้วย