ศึกษาการยืดอายุการเก็บรักษากล้วยหอมทองหลังการเก็บเกี่ยวด้วยแผ่นกันกระแทกจากดอกธูปฤาษีพัฒนาประสิทธิภาพด้วยซิลิกาจากแกลบ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ฝากฝัน รักนุกูล, สลิลทิพย์ สุขแสน, นิสรีน กาหลง

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปิยรัตน์ บุญเรือง, มนต์ตรา ไกรนรา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีการส่งออกผลผลิตทางการเกษตรเป็นจำนวนมาก ผลิตผลเหล่านี้มักได้รับความเสียหายจากการขนส่ง ทั้งการเสื่อมสภาพทางธรรมชาติ แรงกด และแรงสั่นสะเทือน หนึ่งในการแก้ปัญหานี้คือการใช้สารเคมีช่วยชะลอการสุกของผักผลไม้ นั้นคือการไปรบกวนการทำงานของเอทิลีนซึ่งเป็นฮอร์โมนที่กระตุ้นกระบวนการสุก ดังนั้นจึงควรมีนวัตกรรมใหม่ๆมาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการขนส่งผลผลิตทางการเกษตร และช่วยให้พืชผักผลไม้อยู่ในสภาพสด มีอายุการเก็บที่นานขึ้น

ได้มีการใช้บรรจุภัณฑ์ของผลผลิตทางการเกษตร ซึ่งมักเป็นแผ่นกันกระแทกที่ผลิตมาจากพลาสติกหรือโฟมที่ใส่สารดูดซับเอทิลีนลงไป เพื่อลดความเสียหายในการขนส่งและชะลอการสุกของผลไม้ แต่ก็ยังมีข้อจำกัดมาก ย่อยสลายยาก และไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้นคณะผู้ศึกษาจึงสนใจที่จะผลิตวัสดุกันกระแทกที่เป็นมิตรต่อธรรมชาติ จากการสังเกตุพบว่า ดอกธูปฤาษีมีลักษณะนิ่มเหมือนนุ่น ไม่อุ้มน้ำ ไม่ขึ้นรา จึงนำดอกธูปฤาษีมาขึ้นรูปเป็นแผ่นกันกระแทก โดยการรองแผ่นพลาสติกในบล็อกสี่เหลี่ยม ทาไคโตซานผสมกาวและน้ำกลั่นให้ทั่วแผ่นพลาสติก ก่อนจะนำดอกธูปฤาษีไปวางให้ทั่วเสมอกัน ทาด้านบนให้ทั่วอีกครั้ง โรยด้วยซิลากาจากแกรบ แล้วนำไปตากให้แห้ง