การพัฒนาถุงเพาะชำชีวภาพจากกากถั่วเหลืองและเส้นใยผักตบชวาโดยใช้น้ำยางพาราเป็นวัสดุประสาน
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
มนัสกวิน ภู่ภิญโญกุล, ตติยะ บุญเลิศ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ขุนทอง คล้ายทอง
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ถุงเพาะชำโดยทั่วไปนั้นนิยมทำมาจากพลาสติก และปัญหาที่มักจะตามมาคือ การเกิดเป็นขยะที่ย่อยสลายได้ยาก ซึ่งส่งผลเสียต่อระบบนิเวศ และจากการศึกษาข้อมูลเบื้องต้นพบว่า ประเทศไทยและอีกหลายๆ ประเทศมีการรณรงค์และส่งเสริมการปลูกป่าทั้งบนพื้นที่ราบทั่วไปรวมถึงป่าชายเลน ผลจากกิจกรรมดังกล่าวทำให้เกิดเป็นขยะจากถุงเพาะชำจำนวนมากที่ยากต่อการย่อยสลาย นอกจากนี้แล้วยังพบปัญหาเกี่ยวกับการดึงต้นกล้าออกจากถุงที่พบว่า รากของต้นกล้าเกิดการขาดบางครั้งเกิดการขาดเนื่องจากระบบรากยึดเกาะกับถุงเพาะชำซึ่งจะส่งผลต่อการเจริญเติบโตของต้นไม้ต่อไป คณะผู้จัดทำจึงสนใจที่จะศึกษาและพัฒนาถุงเพาะชำย่อยสลายได้ทางชีวภาพ โดยใช้น้ำยางพาราซึ่งมีคุณสมบัติที่เหมาะสมหลายประการในการนำมาพัฒนาเป็นแผ่นฟิล์มสำหรับการทำถุงเพาะชำ อีกทั้งยังมีปริมาณมากในประเทศไทยซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีโอกาสในการพัฒนาสู่ระบบในเชิงพาณิชย์ได้ อย่างไรก็ตามในการศึกษาครั้งนี้ได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับการเติมสารตัวเติมโดยสนใจไปที่กากถั่วเหลืองและผักตบชวา ทั้งนี้พบว่ากากถั่วเหลืองที่นอกจากจะเป็นของเสียที่มีปริมาณมากและยังสามารถเพิ่มสารอาหารให้แก่พืชได้อีกด้วย ในส่วนของผักตบชวาที่จัดเป็นวัชพืชที่ก่อปัญหาต่อการใช้น้ำก็มีคุณสมบัติของความเป็นเส้นใยที่ดี ผู้จัดทำจึงได้นำมาใช้เป็นสารตัวเติมในการผลิตถุงเพาะชำย่อยสลายได้ โดยเริ่มจากกระบวนการในการเตรียมแป้งจากกากถั่วเหลือง เตรียมเส้นใยจากผักตบชวา เตรียมน้ำยางพารา และออกแบบสูตรในการผลิตเป็นสูตรต่าง ๆ ผสมสูตร จากนั้นขึ้นรูปเป็นแผ่นฟิล์มตามสูตรที่ทำการออกแบบไว้ แล้วนำไปทดสอบสมบัติทางกายภาพและการย่อยสลาย รวมถึงศึกษาความสามารถปลดปล่อยธาตุอาหารให้แก่พืชอีกด้วย