การเพิ่มประสิทธิภาพแวกซ์ขี้ผึ้งในการเคลือบผิวไม้ด้วยสารสกัดซาโปนินจากเปลือกว่านหางจระเข้ และเมล็ดเงาะ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ลออรัตน์ อ่อนผึ้ง, อังค์ริสา สถิตวรสวัสดิ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จิราภา ยอดเพชร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากปัจจุบันไม้ธรรมชาติเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในการนำมาเป็นส่วนประกอบหลักของบ้าน ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตไม้เทียมหลากหลายรูปแบบ หลายลวดลายออกมาให้เลือกใช้ แต่คนส่วนใหญ่เชื่อมั่นในคุณภาพของเนื้อไม้ธรรมชาติมากกว่า และยังมีลวดลายที่สวยงาม ทำให้เป็นการสร้างบรรยากาศภายในบ้านให้ดูเป็นธรรมชาติ ผ่อนคลาย ซึ่งไม้นิยมใช้ไนโตรเซลลูโลส หรือแลคเกอร์ในการเคลือบผิวไม้ เนื่องจากแลคเกอร์เหมาะสำหรับงานเคลือบไม้แข็งภายในทุกชนิด และยังสามารถเคลือบไม้ด้วยการทาแวกซ์ขี้ผึ้งได้อีกด้วย ซึ่งแวกซ์ขี้ผึ้งไม่มีผลกระทบกับเฉดสีของไม้ ซึ่งคุณสมบัติของแวกซ์ผึ้งนี้ค่อนข้างมีความอ่อน จึงไม่สามารถรองรับรอยขีดขวนได้ แต่ด้วยลักษณะการใช้งานของไม้ ทำให้สามารถเกิดรอยขีดข่วนได้ง่าย และไม่ทนทานต่อความชื้น จึงทำให้ไม้เกิดการเสื่อมสภาพได้ง่าย จากการค้นคว้าข้อมูลส่วนของพืชที่ไม่ได้นำไปใช้ประโยชน์ที่น่าสนใจคือ เปลือกว่านหางจระเข้ และเมล็ดของเงาะ สารสกัดเปลือกว่านหางจระเข้นั้นมีสารลดแรงตึงผิว(ปัณรสี สู่ศิริรัตน์ และคณะ) และสารสกัดจากเมล็ดของเงาะก็มีสารลดแรงตึงผิวเช่นเดียวกัน (Lasekan Olusegun Olaniyi and Shabnam Mehdizadeh) ซี่งทั้งเปลือกว่าหางจระเข้ และเมล็ดเงาะประกอบไปด้วยสารซาโปนิน(saponin) เป็นสารประเภท glycoside มีคุณสมบัติที่สามารถป้องกันรอยขีดข่วนที่จะเกิดขึ้นได้

จากเหตุผลดังกล่าวคณะผู้จัดทำจึงมีความสนใจศึกษาสารสกัดสารซาโปนินในเปลือกว่านหางจระเข้ และเมล็ดเงาะผสมกับแวกซ์ขี้ผึ้ง ใช้ในการเคลือบไม้เพื่อป้องกันรอยขีดข่วนที่เป็นสาเหตุการณ์เสื่อมโทรมของไม้ โดยหาอัตราส่วนที่ดีที่สุดในการใช้สารสกัดซาโปนินกับแวกซ์ขี้ผึ้ง และเป็นการนำส่วนของพืชที่ไม่ได้ใช้ประโยชน์นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด