สิ่งประดิษฐ์กล้องดูดาวในที่มีเเสงสว่าง
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
สุชาพิชญ์ วรโคตร, อพิชญา ศักดิ์สิทธิโชค
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
เสาวรจนี จันทวงค์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัจจุบันดาราศาสตร์เป็นหนึ่งในสาขาวิชาที่ได้รับความนิยม ในการศึกษา ซึ่งต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ในการศึกษา แต่เนื่องจากราคาของกล้องโทรทัศน์มีราคาสูง และมีข้อจำกัดในการใช้ ทำให้ไม่สามารถใช้ในที่สว่างได้ กล้องโทรทรรศน์ใช้เลนส์นูน 2 ชุด เลนส์ชุดหน้ามีขนาดใหญ่หันไปยังวัตถุที่ต้องการจะดูเรียกว่า "เลนส์ใกล้วัตถุ" (Objective Lens) มีหน้าที่รวบรวมแสง เลนส์ชุดหลังมีขนาดเล็กใช้สำหรับมองเรียกว่า "เลนส์ใกล้ตา" (Eyepieces) มีหน้าที่เพิ่มกำลังขยาย กล้องโทรทรรศน์จะให้ภาพจริงหัวกลับ สมบัติที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของกล้องโทรทรรศน์คือ "กำลังรวมแสง" (Light-gathering power) กล้องโทรทรรศน์ช่วยให้นักดาราศาสตร์มองเห็นวัตถุในห้วงอวกาศที่อยู่ห่างไกล เช่น เนบิวลา กระจุกดาว และกาแล็กซีต่างๆ ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เนื่องจากแสงเดินทางมาจากระยะทางที่ไกลมาก ความเข้มของแสงจึงลดลง เลนส์ของกล้องโทรทรรศน์มีพื้นที่รับแสงได้มากกว่าดวงตาของมนุษย์ จึงมีกำลังรวมแสงมากกว่า อย่างไรก็ตามเราไม่สามารถกำหนดค่ากำลังรวมแสงของเลนส์เป็นค่าเฉพาะได้ หากแต่กำหนดด้วยการเปรียบเทียบเป็นอัตราส่วนระหว่างเลนส์สองชุด
ดังนั้นทางคณะผู้จัดจึงมีความประสงค์ที่ประดิษฐ์กล้องโทรทัศน์ เพื่อลดต้นทุนในการซื้อกล้องโทรทัศน์ราคาแพง และไว้สำหรับดูดาวในที่ที่มีแสงสว่าง