การศึกษาประสิทธิภาพ​ในการสะสมและดูดซับไกลโฟเสทที่ปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อมของพืชในท้องถิ่น

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ภูวดล วิชาผง, กมลวรรณ พิมมะหา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุรจิตา เศรษฐภักดี

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีจุดประสงค์ที่จะศึกษาประสิทธิภาพ​การดูดซับและสะสมสารกำจัดวัชพืชไกลโฟเสทของพืช เพื่อลดปริมาณสารเคมีที่ตกค้างอยู่ในดินและแหล่งน้ำ เนื่องจากไกลโฟเสทส่งผลกระทบด้านลบต่อมนุษย์ สัตว์ และพืชที่ปลูก ผู้จัดทำจึงสนใจที่จะนำพืชที่คุณสมบัติที่สามารถบำบัดสารเคมีตกค้างในดินและน้ำได้มาทำการศึกษา โดยแบ่งพืชเป็น 2 กลุ่ม คือ พืชบก ได้แก่ได้แก่ เฟิร์นกนกนารี สะเดาดิน และต้อยติ่ง ส่วนพืชน้ำก็ประกอบด้วย ผักกะเฉด จอกหูหนู และแหน โดยพืชที่นำมาศึกษาสามารถบำบัดสารเคมีตกค้างในดินและน้ำได้ การทดลองจะมี 4 ชุด คือ 1) ชุดการทดลองปลูกพืชในดินที่มีสารปนเปื้อน 2) ชุดการทดลองปลูกพืชในน้ำที่มีสารปนเปื้อน 3)ชุดการทดลองปลูกพืชบกในดินที่ไม่มีสารปนเปื้อน 4)ชุดการทดลองปลูกพืชบกในดินที่ไม่มีสารปนเปื้อน สำหรับการทดสอบค่าความเป็นพิษ จะกำหนดความเข้มข้นขงไกลโฟเสท 3 ความเข้มข้น ได้แก่ 5% 10% และ15% เพื่อศึกษาว่าความเข้มข้นใดที่มีค่าเป็นพิษ ซึ่งสังเกตจากการเจรฺญเติบโตของพืช โดยการทดลองการสะสมและดูดซับสารไกลโฟเสทที่ปนเปื้อนในดินและน้ำของพืชจะใช้เวลาทั้งหมด 30 วัน หลังจากนั้นจะเก็บพืชทุกชนิดที่ศึกษามาทดสอบหาสารตกค้างไกลโฟเสทในพืช และเก็บตัวอย่างดินและน้ำมาตรวจหาเปอร์เซ็นต์ของสารไกลโฟเสทที่ปนเปื้อน

คำสำคัญ : สารกำจัดวัชพืชไกลโฟเสท,เฟิร์นกนกนารี, สะเดาดิน, ต้อยติ่ง , ผักกะเฉด, จอกหูหนู, แหน, EPSP synthase, aromatic amino acid