การสกัดเซลลูโลสจากเปลือกกล้วยเพื่อนำมาสร้างถุงเพาะชำทดแทนถุงเพาะชำพลาสติกโดยมีกากกาแฟเป็นสารตัวเติม

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กฤษณ์ติมา เพียสุพรรณ์, มุกมาดา ปรุงชัยภูมิ, แพรวา หาจำปา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วิริยกุล อุ่นอ่อน, มิยาวดี หาโกสีย์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันนี้การเกษตรในประเทศไทยมีการใช้ถุงเพาะชำพลาสติกในการเพาะปลูก ซึ่งก่อให้เกิดขยะพลาสติกเป็นจำนวนมาก และในโรงงานอุตสาหกรรมที่ผลิตอาหารแปรรูปจากกล้วย มีการนำเฉพาะส่วนของเนื้อกล้วยมาผ่านกระบวนการแปรรูปเท่านั้น ทำให้เปลือกกล้วยจำนวนมากถูกทิ้งให้กลายเป็นขยะไป โดยในเปลือกกล้วยนั้นมีสารเซลลูโลส ถ้าหากนำมาสกัดจะเป็นเยื่อบางๆ ไม่มีสีและสามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติภายในระยะเวลา 6 เดือนซึ่งเร็วกว่าการย่อยสลายของพลาสติกถึง 900 เท่า นอกจากนี้ยังมีขยะที่เกิดจากธุรกิจร้านอาหารและคาเฟ่ นั่นก็ก็คือกากกาแฟ โดยในกากกาแฟนั้นมีธาตุไนโตรเจน ซึ่งเป็นธาตุที่พืชต้องการใช้ในการเจริญเติบโตเป็นปริมาณมาก เพราะเป็นส่วนประกอบสำคัญของกรดอะมิโนที่จะเสริมสร้างโปรตีนที่มีอยู่ในพืช จากที่มาและความสำคัญดังกล่าวผู้จัดทำจึงมีความสนใจที่จะสร้างถุงเพาะชำจากเซลลูโลสที่สกัดได้จากเปลือกกล้วยโดยมีกากกาแฟเป็นสารตัวเติม ซึ่งสามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติ บำรุงดินและช่วยให้พืชเจริญเติบโตได้ดีขึ้น. โดยมีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1.เพื่อเปรียบเทียบปริมาณเซลลูโลสที่สกัดได้จากเปลือกกล้วยนำว้าและเปลือกกล้วยหอม 2.เพื่อสร้างถุงเพาะชำจากเซลลูโลสที่สกัดได้จากเปลือกกล้วยโดยมีกากกาแฟเป็นสารตัวเติม 3.เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของถุงเพาะชำจากเซลลูโลสที่สกัดได้จากเปลือกกล้วยโดยมีกากกาแฟเป็นสารตัวเติม