โครงงานเรื่องการศึกษาและพัฒนาวัสดุดูดซับก๊าซพิษโดยใช้แผ่นดูดซับที่ผลิตจากผงถ่านเปลือกไข่เหลือใช้
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บุณยวีร์ วรรณการ, ทิพย์อักษร ไชยกว้าง, จิรภัทร พลตรี
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
เสาวรจนี จันทวงค์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อ
โครงงานเรื่องการศึกษาและพัฒนาวัสดุดูดซับก๊าซพิษโดยใช้แผ่นดูดซับที่ผลิตจากผงถ่านเปลือกไข่เหลือใช้
ได้แบ่งการทดลองออกเป็นสี่ตอน คือ
ตอนที่ 1 ศึกษาความสามารถในการดูดซับก๊าซพิษจากผลเปลือกไข่ เปลือกหอยแครง และเปลือกหอยโข่งพบว่าเปลือกไข่ต่างชนิดกันมีผลต่อการดูดซับก๊าซพิษในปริมาณที่แตกต่างกันและเปลือกไข่ไก่มีความสามารถในการดูดซับก๊าซได้ดีกว่าเปลือกหอยแครงและเปลือกหอยโข่ง
ตอนที่ 2 ศึกษาความสามารถในการดูดซับก๊าซพิษจากผลเปลือกไข่ เปลือกหอยแครง และเปลือกหอยโข่ง ที่ผ่านการเผาให้ความร้อนและไม่ให้ความร้อน พบว่า เปลือกไข่ไก่ เปลือกหอยแครงและหอย ที่ไม่ผ่านการเผาสามารถดูดซับได้ ถึง 636, 517, 453 ppm ตามลำดับ ส่วนกรณีที่ผ่านการเผาจะมีความสามารถในการดูดซับก๊าซพิษได้ถึง 726,558,548 ppm ตามลำดับและสรุปได้ว่ากรณีที่ผ่านการเผาสามารถดูดซับก๊าซพิษได้ดีกว่ากรณีที่ไม่ได้เผา
ตอนที่ 3 ศึกษาอัตราส่วนที่เหมาะสมในการดูดซับก๊าซพิษของผงเปลือกไข่เผา ในปริมาณ แตกต่างกันพบว่าอัตราส่วนระดับ 1,2,3 มีความสามารถในการดูดซับถึง 682,719,717 ตามลำดับ และจากการสังเกตระดับ 2,3 จะมีความสามารถในการดูดซับต่อพื้นที่ได้ใกล้เคียงกันดังนั้นจึงสรุปได้ว่าระดับ 2 มีความสามารถในการดูดซับต่อพื้นที่ได้ดีที่สุด
ตอนที่ 4 สามารถผลิตนวัตกรรมที่ได้จากเปลือกไข่ในการประยุกต์ใช้งานได้ โดยได้ออกแบบการทดสอบผลิตวัสดุทดสอบคลอบกับท่อไอเสียรถมอเตอร์ไซค์ และมีแผ่นกรองแก๊ซ 1,2,3 กรัม สามารถดูดซับก๊าซพิษไป 25.5 , 29.1 และ 36.1 % ตามลำดับ แสดงว่าความสามารถในการดูดซับก๊าซพิษได้ดีตามปริมาณของเปลือกไข่ที่ใส่ลงในแผ่นดูดซับก๊าซพิษ และเปลือกไข่เผาในปริมาณที่แตกต่างกันคือ 1,2,3 กรัม สามารถดูดซับก๊าซพิษไป 29.6 , 48.3 และ 63.9 % ตามลำดับ แสดงว่าความสามารถในการดูดซับก๊าซพิษได้ดีเปลือกไข่ที่เผาและขึ้นรูปเป็นวัสดุดูดซับได้ดีสังเกตจากเปอร์เซ็นต์ปริมาณการดูดซับพบว่าเส้นผมที่ผ่านการอบแห้งสามารถดูดซับก๊าซได้มากกว่ากว่าเปลือกไข่ที่ไม่ได้ผ่านการเผา