การศึกษาโครงสร้างของแมงดาถ้วยเพื่อเป็นต้นแบบในการสร้างหุ่นยนต์สำหรับเก็บหอยหลอดประสิทธิภาพสูงที่ส่งเสริมการทำประมงท้องถิ่นในเชิงอนุรักษ์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชวนากร ศรีชาหลวง, พีรวิชญ์ เอียดดี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ณรงค์ ปะระปิน

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

“หอยหลอด” เป็นสิ่งมีชีวิตที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทยเนื้อหอยหลอดสามารถนำมาทำอาหาร ส่งออกต่างประเทศซึ่งสามารถเพิ่มรายได้ให้กับชาวประมงในแต่ละวันได้ สถานที่ที่มีหอยหลอดอยู่เยอะคือดอนหอยหลอดนั่นเอง โดยดอนหอยหลอดนั้นเกิดจากการทับถมกันของตะกอนดินปนทราย เมื่อเวลาผ่านไปนานบริเวณนี้ได้ก่อเกิดเป็นสันดอนที่มีอาณาบริเวณกว้างประมาณ 3 กิโลเมตร ยาว 5 กิโลเมตรและบริเวณสันดอนมีหอยอาศัยอยู่หลายชนิด ได้แก่ หอยหลอด หอยลาย หอลปุก หอยปากเป็ด หอยแครง แต่พบว่าหอยหลอดเป็นหอยที่มีจำมากที่สุดจึงเป็นจุดเด่นของสถานที่ท่องเที่ยวแห่งนี้ วิธีในการจับหอยหลอดจะใช้ปูนขาวหยอดลงในรูหอยหลอดจะรู้สึกระคายเคืองและโผล่ขึ้นมาให้จับได้ง่ายแต่การจับหอยหลอดในปัจจุบันใช้เวลาในการจับหอยหลอดนานและทำให้มนุษย์มีอาการปวดหลังเพิ่มเข้ามา การศึกษาในครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะสร้างหุ่นยนต์เก็บหอยหลอดเพื่อเปรียบเทียบระยะเวลาในการเก็บหอยหลอดระหว่างมนุษย์กับหุ่นยนต์และเพื่อศึกษาประสิทธิภาพการผ่อนแรงในการเก็บหอยหลอดของหุ่นยนต์การเก็บหอยหลอดแบบนี้ยังจะช่วยในเรื่องของการปวดหลังของมนุษย์ได้อีกด้วยโดยที่ลักษณะของหุ่นยนต์มีลักษณะคล้ายกับแมงดาถ้วยเพราะการเคลื่อนที่ของแมงดาแมงดาถ้วยและหางที่สามารถพ้นพิษออกมาได้และยังปักลงสู่พื้นดินได้ ทำให้เหมาะแก่การสร้างหุ่นยนต์สำหรับเก็บหอยหลอดประสิทธิภาพสูงที่ส่งเสริมการทำประมงท้องถิ่นในเชิงอนุรักษ์