การพัฒนาเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
กมลชนก เหมือนทอง, ศุภฤกษ์ บุญเย็น
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วชิระ ลิ้มศรีประพันธ์, วิภา อาสิงสมานันท์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 4 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 เปรียบเทียบประสิทธิภาพในการวัดชีพจรของ Heartbeat Sensor, Piezoelectric Sensor และ Force Sensing Resistor โดยการเขียนโปรแกรมภาษา C ลงในบอร์ด Arduino ให้เซนเซอร์แต่ละตัวทำงานและสามารถวัดค่าอัตราการเต้นของชีพจรได้ เปรียบเทียบกับเครื่องวัดความดัน ผลการทดลองพบว่า ค่าที่วัดได้จาก Heartbeat Sensor มีความคลาดเคลื่อนที่สูงโดยอยู่ที่ ±12.25% และค่าที่วัดได้ไม่มีความสัมพันธ์กับค่าที่วัดได้จากเครื่องวัดความดัน และ Force Sensing Resistor มีค่าความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ ±9.11% แต่ค่าที่ได้จาก Piezoelectric Sensor นั้นใกล้เคียงกับค่าที่เครื่องวัดความดันสามารถวัดได้ โดยมีค่าความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ ±1.13% ซึ่งเป็นค่าความคลาดเคลื่อนที่น้อย และยอมรับได้ ตอนที่ 2 ออกแบบรูปแบบที่เหมาะสมของเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น โดยออกแบบเครื่องวัดชีพจรทั้งหมด 3 รูปแบบ และสอบถามบุคลากรทางการแพทย์ถึงความเหมาะสมในการนำไปใช้ โดยใช้แบบสอบถามประเภทมาตรประมาณค่า ผลการทดลองพบว่า จากผลการประเมินของบุคคลากรทางการแพทย์และข้อเสนอแนะที่ได้ รูปแบบที่ 2 เหมาะสมที่สุดสำหรับนำมาใช้ เนื่องจากสามารถสวมอุปกรณ์ได้ง่ายและรวดเร็ว ไม่กระทบต่อหรือขัดขวางการช่วยเหลือผู้ป่วย แต่ต้องคำนึงถึงตำแหน่งของเซนเซอร์ไม่ให้ขยับ และใช้วัสดุที่แข็งแรง ตอนที่ 3 ศึกษาวัสดุที่เหมาะสมในการสร้างเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น โดยศึกษาวัสดุที่มีอยู่ทั่วไป และศึกษาคุณสมบัติของวัสดุนั้น ๆ จากผลการศึกษา พบว่า วัสดุ ABS มีความแข็งแรงที่สูงมาก ทนต่อแรงกดได้มาก แต่ยืนหยุ่นได้น้อย เหมาะสำหรับนำมาทำส่วนตัวเครื่อง ไนลอนมีคุณสมบัติความยืดหยุ่นที่สูง มีความแข็งแรง เหมาะสำหรับการนำมาทำส่วนที่แนบกับคอ และตอนที่ 4 ทดสอบประสิทธิภาพของเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้น โดยการเปรียบเทียบกับเครื่องวัดความดัน ผลการทดลองพบว่า เมื่อนำเครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นมาวัดค่าอัตราการเต้นของชีพจรเทียบกับเครื่องวัดความดัน เครื่องวัดชีพจรขณะปฏิบัติการกู้ชีพผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นได้ค่าที่ใกล้เคียงกับเครื่องวัดความดัน โดยมีค่าความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ ±1.2% และเมื่อเทียบกับการวัดชีพจรด้วยมือ ซึ่งมีค่าความคลาดเคลื่อนอยู่ที่ ±2.81%