การพัฒนาพลาสติกชีวภาพเพื่อทดสอบการย่อยสลายด้วยเอนไซม์ย่อยอาหารของปลากราย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

เอมอร ทิพย์สมบัติ, บรมพร อินทะยาตร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เกียรติศักดิ์ บุตรสุด

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ขยะพลาสติกในน้ำ ทั้งในน้ำจืดและน้ำเค็ม มีผลกระทบโดยตรงต่อระบบนิเวศ ระบบเศรษฐกิจ การท่องเที่ยว รวมถึงปัญหาสุขภาพเนื่องจากอาหารบางอย่างปนเปื้อน “ไมโครพลาสติก” ซึ่งสามารถถูกย่อยให้เป็นขนาดเล็กลงได้ในที่ที่มีแสงอาทิตย์มาก ทำให้สารเคมีบางชนิดถูกย่อยสลายลงไปในน้ำทะเล และในขณะเดียวกัน พลาสติกเหล่านี้อาจเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารของสัตว์ที่อาศัยอยู่ในน้ำได้ ซึ่งเมื่อสัตว์น้ำกินเข้าไป ก็สามารถส่งต่อให้ผู้บริโภคในลำดับสูงกว่า และยังเป็นผลเสียต่อสัตว์น้ำโดยตรง และเนื่องจากระบบนิเวศบางส่วนถูกทำลาย แล้วอาหารในน้ำลดลง จึงทำให้สัตว์น้ำต้องกินพลาสติกเป็นอาหาร และสะสมอยู่ในร่างกายซึ่งส่งผลต่อสุขภาพ จึงเป็นสาเหตุของการลดลงของจำนวนสัตว์น้ำ แล้วส่งผลต่อระบบนิเวศในระยะยาวได้

จากปัญหาข้างต้นทำให้พวกเรามีความคิดที่อยากจะพัฒนาพลาสติกชีวภาพที่สามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติและไม่ส่งผลกระทบต่อสัตว์น้ำ และสัตว์ชนิดอื่นๆ เมื่อพลาสติกถูกนำไปกำจัดอย่างผิดวิธี เพื่อตอบโจทย์ความต้องการของมนุษย์ในด้านความสะดวก ลดปัญหาขยะ และปรับความสมดุลให้กับระบบนิเวศทางน้ำเพราะในปัจจุบัน ปริมาณการบริโภคปลาของผู้คนเพิ่มสูงขึ้น ทรัพยากรสัตว์น้ำโดยเฉพาะปลานั้น จึงมีความสำคัญต่อประชากรโลกเป็นอย่างมาก ทั้งด้านสุขภาพ เศรษฐกิจ รวมถึงด้านสังคม และปลากรายก็นับเป็นปลาน้ำจืดอีกชนิดหนึ่งที่คนไทยนิยมบริโภคกันเป็นอย่างมากทำให้ผู้พัฒนามีความคิดที่จะทำให้พลาสติกสามารถย่อยสลายได้เมื่อปลากินเข้าไป และพลาสติกจาการกินของปลาไม่ส่งผลกระทบต่อผู้บริโภคในลำดับที่สูงกว่า และระบบนิเวศภายนอก โดยการพัฒนาพลาสติกชีวภาพจากเปลือกไข่ และเกล็ดปลา แล้วนำไปทดสอบการย่อยสลายด้วยเอนไซม์ของปลา โดยการสกัดเอนไซม์จากกระเพาะอาหารและลำไส้มาทดสอบ เพื่อนำผลการทดสอบมาสร้างเป็นองความรู้พื้นฐานแล้วพัฒนาผลงานต่อไป