การศึกษาฮอร์โมนไซโตไคนินและออกซินเพื่อเร่งการสร้างท่อลำเลียงน้ำยาง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

รดา ไชยคำ, อภิชญา ทรัพย์โภคา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จิรวัฒน์ วโรภาษ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ยางพาราเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยและมีการส่งออกเป็นจำนวนมาก และในการส่งออกยางพารานั้นมีหลากหลายรูปแบบ อย่างเช่น ยางพาราก้อนถ้วย ยางพาราแบบแผ่น ซึ่งยางพาราสามารถสร้างรายได้เป็นอันดับที่สอง (สายสมร และ พงษ์นรินทร์ ,2016)ซึ่งในการกรีดยางพารานั้นมีหลายรูปแบบและเป็นการทำลายหน้ายาง การกรีดยางคือการนำผลผลิตน้ำยางออกมาจากต้นยาง ซึ่งจะต้องกรีดและปฏิบัติให้ถูกวิธีจึงจะทำให้ได้ผลผลิตในปริมาณที่มาก และเป็นการรักษาต้นยางเพื่อเพิ่มระยะเวลาในการกรีดยางได้นานขึ้นและคุ้มค่า(พิชิต สพโชค พิศมัย จันทุมา และ พนัส แพชนะ 2007)และในการกรีดยางพาราเป็นการทำลายหน้ายางพาราและต้องใช้ระยะเวลานานมากในการฟื้นฟูหน้ายางพาราถึงประมาณ 10 ปี จึงจะสามารถกลับมากรีดหน้างยางที่ตำแหน่งเดิมได้อีกครั้ง ฮอร์โมนออกซินเป็นฮอร์โมนพืชที่ช่วยในการเจริญเติบโต และทำให้เกิดการแบ่งเซลล์ในบางกรณี และฮอร์โมนไซโตไคนินช่วยในการเจริญเติบโตและการพัฒนาของพืชในหลายด้านรวมถึงการควบคุมการแบ่งเซลล์ และหากใช้ไซโตไคนินและออกซินร่วมกันในปริมาณที่ไซโตไคนินมากกว่าออกซินจะทำให้เนื้อเยื่อเจริญนั้นเจริญไปเป็น ตา ใบ และลำต้น (ดนัย ,2004) ดังนั้นผู้ศึกษาจึงคิดที่จะนำฮอร์โมนไซโตไคนินและออกซินมาเคลือบหน้ายางพารา เพื่อเร่งการเจริญเติบโตของท่อนำน้ำยางส่งผลให้ให้ย่นระยะเวลาในการกรีดหน้ายางครั้งถัดไปให้เร็วขึ้น