เปรียบเทียบแผ่นฟิล์มชีวภาพจากแป้งเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาผักขึ้นฉ่าย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ปวริศา บัณฑิตอดิศัย, ชลลธร อินทะญาติ, พิมพ์ชฎาพร นามสาธิมาพร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พิศมัย ปกป้องไพร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานวิทยาศาสตร์ เรื่องเปรียบเทียบแผ่นฟิล์มชีวภาพจากแป้งเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาผักขึ้นฉ่าย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาอัตราส่วนการทำแผ่นฟิล์มชีวภาพจากแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาลี และแป้งข้าวโพด 2) เพื่อเปรียบเทียบระยะเวลาในการเก็บรักษาผักขึ้นฉ่ายของแผ่นฟิล์มชีวภาพจากแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาลี และแป้งข้าวโพด 3) เพื่อศึกษาการดูดซับน้ำของแผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาลี และแป้งข้าวโพด 4) เพื่อศึกษาการย่อยสลายของแผ่นฟิล์มชีวภาพจากแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาลี และแป้งข้าวโพด

โดยผลิตฟิล์มชีวภาพจากแป้งมันสำปะหลัง แป้งข้าวโพด และแป้งสาลี ซึ่งมีขายตามท้องตลาด แล้วนำมาศึกษาอัตราส่วนการทำแผ่นฟิล์มชีวภาพเพื่อยืดอายุการเก็บรักษาผักขึ้นฉ่าย โดยแบ่งเป็น 3 สูตรคือ สูตรที่ใช้แป้งมวล 3 กรัม , 4 กรัม และ 5 กรัม ต่ออัตราส่วนน้ำ 30 mL และกลีเซอรีน 1 mL แล้วนำไปอบจนแผนฟิล์มแห้ง พบว่าแผ่นฟิล์มสามารถขึ้นรูปได้ทุกสูตร นำไปทดสอบความยืดหยุ่น พบว่า แผ่นฟิล์มจากแป้งมันสำปะหลังมีความยืดหยุ่นมากที่สุด รองลงมาเป็นแป้งข้าวโพด และแป้งสาลี เมื่อนำไปห่อผักขึ้นฉ่ายและทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 7 วันเพื่อดูลักษณะผักขึ้นฉ่าย พบว่า ผักขึ้นฉ่ายที่ห่อด้วยแผ่นฟิล์มจากแป้งข้าวโพดมีการสูญเสียน้ำน้อยที่สุด รองลงมาเป็นแป้งสาลี และแป้งมันสำปะหลัง เมื่อนำไปทดสอบการดูดซับน้ำ พบว่า แป้งมันสำปะหลังมีการดูดซับน้ำดีที่สุด รองลงมาเป็นแป้งสาลี และแป้งข้าวโพด เมื่อนำไปฝังดินเพื่อศึกษาการย่อยสลายในระยะเวลา 7 วัน พบว่าแผ่นฟิล์มจากแป้งสาลีมีการย่อยสลายมากที่สุด รองลงมาเป็นแป้งข้าวโพด และแป้งมันสำปะหลัง