การพัฒนาเครื่องต้นแบบการรักษาความสดของผลไม้โดยการใช้สนามไฟฟ้ากระแสสลับความถี่สูง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ตรัย อึ้งวิศิษฎ์​วงศ์​

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ปราณี ดิษรัฐกิจ, นิทัศน์ ศรีพงษ์พันธ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เทคโนโลยีการรักษาผลไม้ที่นิยมใช้ในการรักษาความสดของผลไม้ คือ การแช่เย็น ซึ่งสามารถรักษาความสดของผักและผลไม้ได้ อย่างไรก็ตามสามารถรักษาความสดได้อย่างมากประมาณ 1 เดือน (สำหรับผลไม้บางชนิด) และรสชาติของผลไม้อาจเปลี่ยนไป ปัจจุบันมีการนำเสนอเทคโนโลยีการใช้คลื่นสนามไฟฟ้าความถี่ที่สามารถรักษาความสดของผลไม้บางชนิดได้ถึงสามเดือนโดยรสชาติของผลไม้ยังคงอยู่เหมือนเดิม แต่ปัจุบันเทคโนโลยีนี้มีราคาสูงมากไม่คุ้มค่ากับการมาใช้ภาคครัวเรือน ประกอบกับจากการศึกษาที่ผ่านมาพบว่าการให้สนามไฟฟ้าความถี่ 38-40 kHz ความต่างศักย์เฉลี่ยอาร์เอ็มเอส 18 โวลต์ สามารถลดการสูญเสียน้ำหนักของผลไม้ตัวอย่าง (แอปเปิล กล้วยหอม แคลตาลูป และสาลี่) อันเนื่องจากการระเหยของน้ำซึ่งเป็นสาเหตุของการสูญเสียความสดของผลไม้ได้ประมาณร้อยละ 30 เมื่อเทียบกับการไม่ใช้สนามไฟฟ้าความถี่สูง โครงงานนี้จึงได้มีวัตถุประสงค์พัฒนาแหล่งกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับที่สามารถให้ความถี่สูงระหว่าง 30 – 50 kHz และขนาดความต่างศักย์เฉลี่ยอาร์เอ็มเอสสูงขึ้น จากนั้นทำการศึกษาผลของความต่างศักย์เฉลี่ยอาร์เอ็มเอสของสนามไฟฟ้าความถี่สูง 30 – 50 kHz ต่อการระเหยของน้ำในผลไม้โดยการเปรียบเทียบน้ำหนักของผลไม้ที่สูญเสียกรณีใช้สนามไฟฟ้าและไม่ใช้สนามไฟฟ้า เป็นเป็นข้อมูลในการนำไปสร้างอุปกรณ์ต้นแบบ (prototype) สำหรับการรักษาความสดของผลไม้ โดยคาดหวังว่าอุปกรณ์ที่พัฒนาขึ้นนี้จะสามารถช่วยลดการระเหยของน้ำและรักษาความสดของผลไม้ได้ในราคาประหยัด เพื่อนำไปพัฒนาต่อยอดไปใช้ในภาคครัวเรือนได้จริง