การพัฒนากับดักแมลงวันทองในสวนผลไม้โดยอาศัยการตอบสนองต่อแสงไฟสีต่างๆในช่วงการผสมพันธุ์
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
เพ็ญชีพ กะสังข์, ณัฐชยา ไชยสิทธิ์, กมลชนก แสงสว่าง
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ศิลปกรณ์ จันทไชย, สุธิดา อรรคสังข์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
โครงงานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการล่อแมลงวันทองโดยอาศัยการตอบสนองต่อแสงสีต่างๆในพฤติกรรมช่วงการผสมพันธุ์ และระยะเวลาในการกักเก็บสารไว้ภายในระหว่างข้าวตอกและสำลี จากการศึกษาพฤติกรรมของแมลงวันทองและการประดิษฐ์ชุดกับดักแมลงวันทองพบว่า ประสิทธิภาพของข้าวตอกผสมสารเมทิลยูจินอลเพื่อการล่อแมลงวันทอง เมื่อใช้ข้าวตอกเคลือบพาราฟิน เป็นวัสดุบรรจุสารล่อ มีอายุการใช้งานเฉลี่ย 25.75 วัน มากกว่าการใช้สำลีเป็นวัสดุบรรจุสารซึ่งมีอายุการใช้งาน 6.75วัน ประสิทธิภาพด้านการดึงดูดแมลงวันทอง โดยอาศัยพฤติกรรมการผสมพันธุ์ของแมลงวันทอง แมลงวันทองเริ่มพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์เมื่อใกล้พลบค่ำและความเข้มของแสงที่ลดลง ในการศึกษานี้จึงเลือกความเข้มของแสงที่ถูกควบคุมพฤติกรรมการผสมพันธ์ เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ของแมลงวันทอง โดยใช้แสงสว่างของหลอดไฟLED สีเหลือง สีแดง สีเขียว และสีดำ ในการดึงดูดแมลงวันทองให้เข้ามาผสมพันธ์