วัสดุดักจับไอออนโลหะหนักในน้ำทิ้งจากเกล็ดปลาและผักตบชวา
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
จารุวิทย์ วงศ์มณี, จิรณัฏฐ์ หมื่นอภัย, กรภัทร สินธุวงศานนท์
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วราภรณ์ สืบสุยะ
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปลานิลเป็นปลาน้ำจืดที่มีมูลค่าการส่งออกคิดเป็นร้อยละ 29.18 สัตว์น้ำจืดทั้งหมดของประเทศไทยอุตสาหกรรมการผลิตและแปรรูปสัตว์น้ำ ทำให้มีเศษเหลือจากกระบวนการผลิตต่างๆ โดยเฉพาะเกล็ดปลาปริมาณมาก ถ้าเก็บไว้หรือทิ้งไว้ในสภาพสดๆ จะมีกลิ่นเน่าเหม็นเป็นของสกปรก และถูกทิ้งเป็นเศษขยะทำให้เกิดเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของพาหะนำโรคชนิดต่างๆ ประกอบกับปัญหาที่เกิดจากผักตบชวาในคลองหลังโรงเรียนพวกเราพบว่ามีอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์สูงสุด ถ้าปล่อยให้ผักตบชวาเติบโตในแหล่งน้ำ ทำให้ส่งผลกระทบในวงกว้างหลายๆ ด้านกลุ่มของข้าพเจ้าเกิดความสนใจในการหาวิธีการผลิตและแปรรูปเกล็ดปลากับผักตบชวาเพื่อนำมาศึกษาค้นคว้าการประยุกต์สร้างวัสดุที่สามารถดักจับไอออนโลหะหนักบางชนิดที่ปะปนอยู่ในน้ำทิ้งสำหรับการบำบัดก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะต่อไป โดยตั้ง สมมติฐานไว้ว่า วัสดุดักจับไอออนจากเกล็ดปลาผสมผักตบชวาสามารถนำมาใช้ในการบำบัดหรือดักจับไอออนโลหะหนักบางชนิดในน้ำทิ้งสังเคราะห์ให้มีปริมาณการเจือปนลดน้อยลงได้ ได้วางออกแบบการทดลองไว้ 3 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 เปรียบเทียบชนิดของวัสดุจากเกล็ดปลารูปแบบต่างๆ กับความสามารถในการลดปริมาณไอออนโลหะหนักในน้ำทิ้งสังเคราะห์ตอนที่ 2 เปรียบเทียบอัตราส่วนของวัสดุจากเกล็ดปลาต่อผงถ่านจากผักตบชวากับความสามารถในการลดปริมาณไอออนโลหะหนักในน้ำทิ้งสังเคราะห์ และตอนที่ 3 เปรียบเทียบจำนวนครั้งของวัสดุจากเกล็ดปลาต่อผงถ่านจากผักตบชวากับความสามารถในการลดปริมาณไอออนโลหะหนักในน้ำทิ้งสังเคราะห์
จากการทดลองสรุปผลได้เราสามารถผลิตวัสดุดักจับไอออนโลหะหนักในน้ำทิ้งสังเคราะห์โดยการนำเกล็ดปลานิลล้างน้ำทำความสะอาดต้มที่อุณหภูมิ 100 0C นาน 30 นาที นำไปแช่สารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ (10%w/w KOH) เพื่อสกัดโปรตีนออกจากเกล็ดปลา ปรับค่าความเป็นกรด-เบสให้เป็นกลาง (PH=7) อบในตู้อบไมโครเวฟปั่นให้ละเอียดร่อนผ่านตะแกรงขนาด 100 ไมครอน โดยใช้ปริมาณ 3 ส่วน มาผสมกับผงถ่านจากผักตบชวาที่ได้จากการนำผักตบชวามาเผาแบบภูมิปัญญาชาวบ้านในปริมาณ 2 ส่วน ใช้แป้งมันสำปะหลังผสมน้ำนวดให้เหนียวเข้ากันอัดลงในท่อพีวีซีแล้วอบในเครื่องอบจะได้วัสดุดักจับไอออนโลหะที่มีน้ำหนักเบาสามารถใช้กรองหรือดักจับไอออนโลหะจากน้ำทิ้งให้มีปริมาณลดลงก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำต่อไปได้ซึ่งผมการทดลองของพวกเราเป็นไปตามสมมติฐานที่กลุ่มพวกเราตั้งไว้ทุกประการ