การพัฒนาฟิลม์เส้นใยนาโนเซลลูโลสจากผักตบชวาเพื่อการประยุกต์ใช้เป็นวัสดุเคลือบป้องกันการเกิดฝ้าบนกระจกรถยนต์
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ขนัญญู กมลสุนทร, พีรพัฒน์ โอวาทจรูญจิตต์
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ชิตพงษ์ เหนือเกาะหวาย
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ปัญหาการเกิดฝ้าสามารถแก้ไขได้โดยการใช้ปุ่มไล่ฝ้า ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ช่วยเพิ่มทัศนะวิสัยในการขับขี่เพื่อความปลอดภัยมากขึ้น โดยเส้นไล่ฝ้าที่ติดตั้งอยู่บริเวณกระจกหลังเป็นเส้นลวดที่ทำมาจากนิกเกิลหรือทองแดงโดยฝังอยู่บนผิวหน้าของกระจก เมื่อมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าไปที่ขดลวดจะก่อให้เกิดความร้อน ส่งผลให้หยดน้ำที่เกิดขึ้นระเหยไปซึ่งในรถยนต์บางรุ่นสามารถที่จะตัดการทำงานโดยอัตโนมัติในกรณีที่กระจกแห้งหรือขดลวดร้อนเกินไป แต่ถ้าหากในรถยนต์ไม่มีตัวตัดการทำงานผู้ขับจำเป็นต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะอาจทำให้กระจกแตกเสียหายได้ คณะผู้จัดทำจึงมีความสนใจที่จะนำนาโนเซลลูโลสที่ได้จากการสกัดผักตบชวามาขึ้นรูปเป็นแผ่นฟิล์มแล้วเคลือบด้วยสารละลายไททาเนียมไดออกไซด์ (TiO2) เพื่อป้องกันการเกิดฝ้าบนกระจกซึ่งจะช่วยเพิ่มทัศนะวิสัยในการขับขี่รถยนต์ให้มากขึ้นและลดอัตราการเกิดอุบัติเหตุการเคลือบแผ่นฟิล์มดังกล่าวด้วยไททาเนียมไดออกไซด์ (TiO2)0ส่งผลให้เมื่อแผ่นฟิล์มถูกกระตุ้นด้วยแสงอัลตราไวโอเลต จะทำให้เกิดคุณสมบัติไฮโดรฟิลิกยิ่งยวด ในกรณีที่มีน้ำมาเกาะบนฟิล์ม น้ำจะเกิดการกระจายตัวไหลเรียบไปกับพื้นผิว