การเปรียบเทียบประสิทธิภาพการป้องกันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของผ้าฝ้ายที่ผสมโลหะและยางธรรมชาติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กิจรัฐพัส ปัญญาเลิศสิริ, ณัฐกานต์ อุคำ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อารีรัตน์ มัฐผา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันมีการใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กันอย่างแพร่หลาย เช่น โทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์ ไมโครเวฟ โดยอุปกรณ์เหล่านี้สามารถแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งหากได้รับการสัมผัสโดยตรงเป็นระยะเวลานาน อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพของผู้ใช้งานได้ การป้องกันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสามารถทำได้หลายวิธี โดยหนึ่งในนั้นคือการป้องกันโดยใช้เครื่องนุ่งห่ม

ผ้าที่นิยมใช้กันมากที่สุดในบรรดาเครื่องนุ่งห่ม คือ ผ้าฝ้าย เพราะเป็นเนื้อผ้าที่เหมาะสมสำหรับการสวมใส่ในช่วงที่มีอากาศร้อนในฤดูร้อน หรือสามารถสวมใส่ได้ทุกวันกับประเทศที่ภูมิอากาศร้อนชื้นตลอดทั้งปี เพราะในเนื้อเส้นใยฝ้ายนั้นสามารถซึมซับเหงื่อและระบายออกได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย

จากการศึกษาพบว่าวัสดุที่สามารถนำไฟฟ้าได้ดีนั้น มีคุณสมบัติในการสะท้อนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ คณะผู้จัดทำจึงเลือกเส้นใยโลหะ ได้แก่ เส้นใยอะลูมิเนียม เส้นใยสแตนเลส และเส้นใยคาร์บอน มาประยุกต์เป็นเครื่องนุ่งห่มเพื่อป้องกันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า แต่การใช้โลหะเพียงอย่างเดียวนั้นมีราคาสูงและน้ำหนักมาก ทำให้สวมใส่ไม่สบาย ดังนั้นจึงนำวัสดุพอลิเมอร์ซึ่งมีความยืดหยุ่นสูง ได้แก่ ยางธรรมชาติ ซึ่งเป็นพืชที่ปลูกกันมากในประเทศไทย และในปัจจุบันมีราคาต่ำ โครงงานนี้จึงทำให้ยางธรรมชาติที่มีอยู่มากเกินความต้องการสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวางขึ้น

จากนั้นนำเส้นใยโลหะผสมยางธรรมชาติทั้ง 3 ชนิด ไปยืดเป็นเส้นด้ายควบกับเส้นด้ายฝ้ายเพื่อนำไปทอเป็นผืนผ้า โดยใช้โครงสร้างการทอแบบลายขัด แล้ววัดประสิทธิภาพการป้องกันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า สมบัติเชิงกล และสมบัติทางกายภาพของผืนผ้าที่เตรียมได้ทั้ง 12 แบบ เพื่อนำไปเป็นแนวทางในการผลิตเครื่องแต่งกายที่ใช้สำหรับป้องกันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าต่อไป