เครื่องช่วยเตือนเมื่อทิ้งขยะไม่ลงถังและคัดแยกขยะ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิชญ์ ยิ่งยงค์, ปริยาภัทร สุทิน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ฐปนวัฒน์ ชูกลิ่น

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันปัญหาเรื่องขยะนับว่าเป็นปัญหาสําคัญทั้งในระดับชุมชนและระดับประเทศ

สาเหตุเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของประชากรและการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชากรในสังคมไท

ย เช่น กิจกรรมทางเศรษฐกิจ ชุมชนเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว อัตราการใช้สิ่งอํานวยความสะดวก

และสิ่งของอุปโภค-บริโภค และสิ่งที่ตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ก็คือ ขยะย่อมมีจํานวนมากขึ้นตามไปด้วย

จนกระทั่งการกําจัดขยะไม่สมดุลกับการเพิ่มขึ้นของจํานวนขยะ จากสถิติปี พ.ศ. 2535 มีปริมาณขยะมูลฝอย

10.8 ล้านตัน และในปี พ.ศ. 2545 มีขยะเพิ่มขึ้นเป็น 14.3 ล้านตันหรือคิดเป็นร้อยละ 32.4

และจากปริมาณขยะมูลฝอยดังกล่าวมีมูลฝอยที่สามารถนํามาใช้ประโยชน์ได้ใหม่ร้อยละ 90

โดยเป็นขยะที่รีไซเคิลได้ร้อยละ 40 และขยะที่สามารถทําปุ๋ยได้ร้อยละ 50 (อรอนงค์ อุทัยหงส์, 2557)

จากสถิติดังกล่าวจะเห็นได้ว่าปริมาณขยะมีอัตราการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ในขณะเดียวกันรูปแบบการจัดการขยะของประเทศไทยยังไม่มีประสิทธิภาพ

ทําให้ประเทศไทยเผชิญกับปัญหาขยะล้นเมืองจึงส่งผลให้มีปริมาณขยะสะสมอยู่เป็นจํานวนมากในแต่ละพื้นที่