รถเข็นยกถาดเพาะกล้าไม้

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธีรภัทร นนบัณดิษฐ, เจตนิพัทธ์ อำคำ, สุทธิกมล เรือนงาม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อรนุช ชื่นตา, สิทธิชัย ยางธิสาร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนปลาปากวิทยา

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีจุดประสงค์เพื่อประดิษฐ์รถเข็นยกถาดเพาะเนื่องจากเกษตรกรที่ประกอบอาชีพปลูกพืช เช่น มะเขือเทศ พริก แตงโม ฯลฯ โดยจะนำเมล็ดของพืชที่จะทำการปลูกมาเพาะในถาดเพาะ เมื่อต้นกล้าเจริญเติบโตได้ในระดับหนึ่ง ชาวบ้านก็จะนำถาดเพาะที่มีต้นกล้าออกจากที่เพาะเพื่อรับแสงหรือนำไปปลูกโดยจะใช้มือสองข้างจับและยกถาดเพาะแล้วเดินไปเป็นระยะทางไกล ทำให้ใช้เวลามาก เมื่อยแขนและสะโพก โดยออกแบบให้เป็นรถเข็นมีสองล้อที่สามารถเลื่อนมือจับเข้าออกให้พอดีเหมาะกับความสูงของผู้ใช้งาน และเพิ่มระบบเลื่อนสอดถาดเพาะแล้วดึงขึ้นด้วยการทดแรงจากการหมุนแล้วมีชุดพักถาดที่รอบรับน้ำหนักของถาดเพาะแล้วเลื่อนเพื่อยกถาดต่อไปซึ่งขนถาดเพาะได้มากสุด 5 ถาด จากการทดสอบประสิทธิภาพโดยการ เปรียบเทียบเวลาเฉลี่ยในการย้ายถาดเพาะระหว่างคนกับรถเข็น โดยใช้ผู้ทดสอบจำนวน 3 คน ยกถาดจำนวน 5 ถาด ที่มีขนาดและน้ำหนัก กล้าไม้ปริมาณเท่ากัน เป็นระยะทาง ระยะทาง 50 ,100 และ 200เมตร มีค่าเป็น 5.98: 2.59 ,12.37:3.29 และ 23.99 : 5.66 นาที ตามลำดับ ส่วนการเปรียบเทียบความเมื่อยล้าของแขนและสะโพกระหว่าง ยกด้วยมือกับรถเข็นพบว่า ยกด้วยมือจะเริ่มเมื่อยล้าในรอบที่ 3 ขึ้นไป ส่วนยกด้วยรถเข็นยกถาดเพาะไม่เมื่อยล้า เพราะการยกด้วยมือใช้แรง 10 N ต่อถาด ส่วนการยกด้วยรถเข็นยกถาดเพาะใช้แรงยก 0.5 N ต่อถาด และการเปรียบเทียบมือสัมผัสถาดเพาะ พบว่ายกด้วยมือ มือจะสัมผัสกับถาดเพาะทุกครั้งส่วนการยกด้วยรถเข็นยกถาดเพาะมือจะไม่สัมผัสกับถาดเพาะทำให้ลดอันตรายจากสัตว์มีพิษที่ซ่อนใต้ถาดเพาะได้ 100%

ดังนั้น รถเข็นยกถาดเพาะสามารถยกถาดเพาะแล้วเคลื่อนย้ายใช้เวลาน้อยกว่าการยกด้วยมือ และลดการเมื่อยล้าของแขนและสะโพกจากยกถาดเพาะ นอกจากนี้ยังลดโอกาสการบาดเจ็บจากสัตว์มีพิษที่ซ่อนใต้ถาดเพาะได้อีกด้วย