การสังเคราะห์พอลิเมอร์ที่มีรอยพิมพ์ของยาต้านไวรัสโควิด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

วรัญญา กะลูแป, ดรัณย์ สัจจยานุกูล

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศุภรดา สุรพันธนากร, วันเพ็ญ นาเกลือ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมาได้เกิดโรคอุบัติใหม่ซึ่งก็คือโควิด-19 เนื่องด้วยวัคซีนต้องจ่ายโดยแพทย์ไม่สามารถจำหน่ายหรือทำด้วยตนเองได้และยังมีผลข้างเคียงหรือผลกระทบที่ตามมาหากไม่ได้รับวัคซีนอย่างถูกต้อง ในปัจจุบันได้มีการวิจัยถึงยารักษาโควิดมากมายไม่ว่าจะมาจากพืชสมุนไพรหรือสารเคมีบางชนิด และได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องตามสายพันธุ์ของไวรัสที่มีการปรับตัวให้ต่อต้านกับยารักษาโควิดได้ รวมถึงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ธรรมชาติเพื่อใช้รับมือกับการวิวัฒนาการของไวรัสในอนาคต หากแต่ว่าการจะวิจัยค้นพบสารที่ใกล้เคียงหรือดีกว่าของเดิมนั้นใช้เวลาที่มากและอาจรับมือไม่ทันหากสถานการณ์กระทันหันจนเกินไป ดังนั้นผู้จัดทำโครงงานจึงมีความสนใจที่จะพัฒนาวัสดุที่สามารถสกัดสารออกฤทธิ์ด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะทำให้สารที่รักษาโควิดได้ โดยจะมีการใช้ยาต้านไวรัสโควิดเป็นแม่แบบ methacrylic acid (MAA) และ 1-vinyl-2-pyrrolidone (VP) เป็น มอนอเมอร์ ethylene glycol dimethacrylate (EGDMA) เป็นสารเชื่อมโยงน้ำDiเป็นตัวทำละลาย และ 1,1-azobis(cyclohexanecarbonitrile) (ABCN) เป็นตัวเริ่มปฏิกิริยา โดยใช้ชุดการทดลอง5ชุดในอัตราส่วนของมอนอเมอร์ที่แตกต่างกัน ดังนี้ MAA:VP เป็น 1:0,0:1,1:1,2:1และ1:2