สารซิลิกาจากขี้เถ้าชานอ้อยเพื่อผลิตกระจกใสลดการใช้แร่ทรายขาว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิริยากร สุดคิด, วธูสิริ บุพศิริ

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ดารณี ไชยเวช

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2561

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ประเทศไทยเป็นผู้ผลิตอ้อยรายใหญ่ของโลกจึ่งมีชานอ้อยที่เหลือจากกระบวนการผลิตจำนวนมากในแต่ละปี แม้นักวิจัยจะคิดค้นวิธีการนำชานอ้อยไปใช้ประโยชน์ในด้านอื่นๆ เช่น นำไปแปรรูปเป็นไม้อัดผิวเส้นใยและกระดาษต่างๆ แต่มูลค่าทางเศรษฐกิจไม่สูงนัก ทั้งนำไปผลิตเป็นพลังงานแม้ว่าชานอ้อยจะให้พลังงานไม่เท่ากับน้ำมันหรือถ่านหิน แต่การใช้ชานอ้อยเป็นแหล่งพลังงาน นับว่า เป็นผลพลอยได้ที่โรงงานน้ำตาลไม่ต้องลงทุนซื้อหาแหล่ง พลังงานความร้อน แต่เกิดปัญหาในการกำจัดขี้เถ้าชานอ้อย ยากที่จะทำลายให้หมดไปจากบริเวณโรงงาน ทางเราจึงคิดหาวิธีที่จะแปรรูปชานอ้อยให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่คุ้มค่าและได้ประโยชน์สูงสุด ซึ่งจากการวิจัยพบว่าในขี้เถ้าชานอ้อยมีปริมารซิลิกามากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเพียงพอในการนำมาผลิตกระจกแทนการใช้แร่ทรายขาวและในแร่ทรายขาวมีปริมาณซิลิกาประมาณ 95 เปอร์เซ็นต์จึงเป็นที่มาของ ”โครงงาน ซิลิกาจากขี้เถ้าชานอ้อยเพื่อผลิตกระจกใสลดการใช้แร่ทรายขาว”