การศึกษาฤทธิ์ของน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูต่อการทำงานของกล้ามเนื้อและความผันแปรของหัวใจ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

นิอาฟาฟ เจะแม, ชนัญชิดา ยีแล่หมัน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศุภรดา สุรพันธนากร, รอดียา มะนอ

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

น้ำมันหอมระเหย (Essential oil) คือน้ำมันที่พืชสังเคราะห์ขึ้นเป็นกลุ่มสารอินทรีย์และเก็บไว้ในส่วนต่างๆ เช่น ดอก ใบ ผล ลำต้น เมล็ด ราก น้ำมันหอมระเหยเป็นที่นิยมอย่างมาก เนื่องจากมีรายงานถึงฤทธิ์ทางชีวภาพ อย่างเช่น การดูดซึมผ่านผิวหนังโดยผ่านการสูดดม การทา ซึ่งจะช่วยพาน้ำมันหอมระเหยเข้าสู่ กระแสเลือด เพื่อไปออกฤทธิ์ในส่วนที่เป็นโรค ช่วยบำบัดรักษาโรคซึมเศร้า อาการปวดหัว นอนไม่หลับ ปวดกล้ามเนื้อ โรคผิวหนัง สามารถคลายความเมื่อยล้า คลายความความเจ็บปวดได้มากขึ้น เป็นต้น กานพลูเป็นสมุนไพรที่มีกลิ่นเฉพาะตัว สามารถใช้ประโยชน์ได้ทั้งส่วนของลำต้น ดอก ใบ และผล โดยในน้ำมันกานพลูมีสารออกฤทธิ์ที่สำคัญประกอบด้วย สาร Eugenol (4-alkyl-2-methoxy-phenol) ซึ่งประกอบด้วยสารออกฤทธิ์ที่สำคัญ 3 ชนิด คือ eugenol, Iso-eugenol และ Methyleugenol ซึ่งสาร Eugenol สามารถช่วยคลายกล้ามเนื้อ กระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน ระงับความรู้สึกเฉพาะที่ ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยที่ได้จากกานพลูต่อการทำงานของกล้ามเนื้อและความแปรผันของหัวใจ รวมถึงศึกษาขั้นตอนการเตรียมและกระบวนการในการสกัดน้ำมันหอมระเหยให้ได้สูตรที่เหมาะสมแล้วนำไปประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภค ในการศึกษาครั้งนี้ทำการกลั่นน้ำมันกานพลูจากดอกกานพลูแห้ง โดยใช้วิธีการกลั่นด้วยไอน้ำ เพื่อให้ได้น้ำมันหอมระเหยจากกานพลู จากนั้นนำไปวิเคราะห์องค์ประกอบของน้ำมันหอมระเหย โดยใช้วิธีGC/MS (Gas chromatography/Mass spectrometry) และศึกษาฤทธิ์ของน้ำมันหอมระเหยต่อการทำงานของกล้ามเนื้อและความผันแปรของหัวใจกับอาสาสมัคร อายุ15-25ปี จำนวน30คน โดยวัดคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อและคลื่นไฟฟ้าหัวใจหลังจากได้รับน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูในปริมาณ1% ,3% และ5% เพื่อนำไปเปรียบและวิเคราะห์ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยจากกานพลู และนำไปประยุกต์สร้างผลิตภัณฑ์น้ำมันหอมระเหยจากกานพลูที่มีฤทธิ์ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อ