ฟิล์มห่อผลไม้ชีวภาพจากซังข้าวโพดผสมสารสกัดหยาบจากขิง
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ธิชาณันท์ ยันณี, ณัฐณิชา จันทร์แสนตอ, กัญญาณัฐ ลากุล
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
จิรวัฒน์ วโรภาษ
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ผลไม้นับเป็นอาหารที่เน่าเสียได้ง่าย เนื่องจากมีปริมาณน้ำมากส่งผลให้ค่ากิจกรรมของน้ำ (Water activity) สูง และจุลินทรีย์เติบโตได้อย่างรวดเร็ว ทั้งนี้เนื่องจากผลไม้ที่เก็บเกี่ยวแล้วยังคงมีชีวิต จึงทำให้เกิด การหายใจ การคายน้ำ และการผลิตเอทิลีน ซึ่งมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ รวมทั้งคุณค่าทางโภชนาการเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง การห่อผลไม้ด้วยฟิล์มพลาสติกจึงเป็นหนึ่งในวิธีการเก็บรักษาและยืดอายุของผลไม้ แต่การผลิตพลาสติกและนำออกมาใช้มีปริมาณมากและต่อเนื่อง ทำให้การสะสมของพลาสติกเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว การใช้ฟิล์มห่อผลไม้ชีวภาพที่สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์จึงนับว่าเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้บริโภคได้อีกทางหนึ่ง ทั้งนี้เนื่องจากซังข้าวโพดเป็นวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรที่มีปริมาณเซลลูโลสมากถึง 45% (พรรณวิไล กิ่งสุวรรณรัตน์, 2554) ซึ่งสามารถนำมาผลิตเป็นพลาสติกชีวภาพได้ และรายงานการวิจัยของ วารีรัตน์ หนูหีต (2557) ระบุว่า สารสกัดจากขิงสามารถยับยั้งเชื้อ S.aureus , E. coli และ P. aeruginosa ซึ่ง E. coli เป็นเชื้อจุลินทรีย์ที่ทำให้เกิดการเน่าเสียในผลไม้ ดังนั้นโครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสามารถและประสิทธิภาพของฟิล์มห่อผลไม้ชีวภาพจากซังข้าวโพดผสมสารสกัดหยาบจากขิง โดยการสังเคราะห์คาร์บอกซีเมทิลเซลลูโลสหรือซีเอ็มซีจากซังข้าวโพดแล้วผสมสารสกัดหยาบจากขิง จากนั้นนำไปขึ้นรูปเป็นฟิล์มโดยเติมสารซอร์บิทอลและแอลจิเนตเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นและการยืดตัวของฟิล์ม และสาร 1-MCP เพื่อลดอัตราการหายใจของผลไม้ แล้วนำฟิล์มที่ได้ไปทดสอบหาบริเวณยังยั้งเชื้อจุลินทรีย์ ด้วยวิธี Disc diffusion techniques เพื่อประเมินความสามารถในการต้านจุลินทรีย์ของฟิล์ม จากนั้นทดสอบสมบัติเชิงกลของฟิล์มโดยการทดสอบความหยืดหยุ่น ความหนา และการทดสอบการซึมผ่านของไอน้ำ แล้วนำไปทดลองใช้กับผลไม้เพื่อประเมินประสิทธิภาพในการยืดอายุการเก็บรักษาของฟิล์มห่อผลไม้ชีวภาพจากซังข้าวโพดผสมสารสกัดหยาบจากขิง