การพัฒนาแผ่นฟิล์มบริโภคได้ที่มีส่วนประกอบของไลโคปีนจากแตงโม

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธนิดา คุพันธ์, ชนิดาภา ดวงจันทร์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

วัชราภรณ์ แสนนา

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันปัญหาเกี่ยวกับขยะนั้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อปัญหาสิ่งแวดล้อมและปัญหาโลกร้อน ซึ่งปัญหาดังกล่าวเกิดจากกิจกรรมต่างๆของเราทุกคน อาทิ ขยะที่เกิดจากการบริโภค การส่งเสริมการท่องเที่ยว ฯลฯ รวมไปถึงความมักง่ายของผู้คนที่ทำให้เกิดขยะตกค้าง เช่น ขยะจำพวกพลาสติ ประเทศไทยมีขยะพลาสติกประมาณร้อยละ 12 ของปริมาณขยะที่เกิดขึ้นทั้งหมด ซึ่งพลาสติกส่วนใหญ่เป็นพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว อาทิ ถุงร้อน ถุงเย็น ถุงหูหิ้ว ไม่มีการนำกลับไปใช้ประโยชน์ใหม่ โดยส่วนใหญ่จะถูกทิ้งเป็นขยะมูลฝอยในปริมาณและสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง การย่อยสลายของขยะพลาสติกนั้นใช้เวลานานถึง 450 ปี เราจึงคิดพัฒนาแผ่นฟิล์มบริโภคได้ ไลโคปีนสูงจากแตงโมขึ้นมา โดยผลิตจากแตงโมที่มีปริมาณไลโคปีนสูงที่สุดที่คัดเลือกได้ นำไปย่อยด้วยเอนไซม์เพคติเนสและเซลลูเลส หลังจากนั้นใช้แตงโมที่สกัดมาไปศึกษาการใช้มอลโตรเด๊กซ์ตริน แล้วนำไปอบแห้ง หลังอบแห้งบดเป็นผงและนำไปวิเคราะห์ค่าความหนาแน่นรวม เตรียมแผ่นฟิล์มจากผงแตงโม ขึ้นรูปโดยละลายผงแตงโมในน้ำกลั่นจากนั้นเติมกลีเซอรอล กวนผสมให้เป็นเนื้อเดียวกัน ขึ้นรูปโดยเทสารละลายน้ำแตงโมลงบนถาดเทฟรอน และอบให้แห้ง แผ่นฟิล์มนี้พัฒนาขึ้นเพื่อลดปริมาณขยะพลาสติกจากซองขนม นอกจากจะช่วยลดปริมาณขยะพลาสติกแล้ว ไลโคปีนจากแผ่นฟิล์มบริโภคได้ยังให้ประโยชน์แก่ผู้บริโภคอีกด้วย