การพัฒนาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของถุงเพาะชำที่ย่อยสลายได้โดยใช้สาร dextrin และ chitosan จากเกล็ดปลานิลและเปลือกกุ้งขาว

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

จิรธิดา สินสวัสดิ์, วรัชยา ถ่ายสูงเนิน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุริยา กล้วยดี, ภานุพงศ์ ปราบหนองบัว

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานวิทยาศาสตร์ เรื่อง การศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของถุงเพาะชำที่ทำจากเกล็ดปลานิลและเปลือกกุ้งขาว โดยใช้สาร dextrin และ Chitosan จัดทำขึ้นโดยทางคณะผู้จัดทำเห็นว่า ในปัจจุบันปริมาณการใช้พลาสติกเพิ่มขึ้น เนื่องจากเกษตรกรส่วนใหญ่เลือกใช้ถุงเพาะชำที่ทำมาจากพลาสติกที่ไม่สามารถย่อยสลายได้ในการเพาะปลูกต้นกล้า พลาสติกเป็นสาเหตุของปัญหาสิ่งแวดล้อมและปัญหาสุขภาพที่เกิดขึ้นส่งผลให้คุณภาพชีวิตตกต่ำ โดยมีแนวคิดการใช้ไคโตซานมาพัฒนาเป็นพลาสติก ชีวภาพเกิดจากการเล็งเห็นว่า ไคโตซานเป็นพอลิเมอร์ที่มนุษย์เป็นผู้ผลิตขึ้นจากสารประกอบอินทรีย์ จำพวกไคตินที่ได้จากการสกัดมาจากเปลือกกุ้ง และเกล็ดปลา เป็นต้น เกล็ดไคโตซานแห้งสามารถนาไปละลาย ในของเหลวและพลาสติกที่ผลิตด้วยกระบวนการทั่วไปได้แต่ไคโตซานมีลักษณะแข็งและเปราะ จึงเป็น เหตุให้ทางคณะผู้จัดทำสนใจศึกษาการศึกษาคุณสมบัติของพลาสติกชีวภาพจากไคโตซานโดยผสมdextrinในอัตราส่วน 1:2 และหลังจากนั้นเลือก ชนิดที่ดีที่สุด เเละขึ้นรูปเป็นถุงเพาะชำที่สามารถย่อยสลายได้ ที่ใช้ระยะเวลาในการย่อยสลายประมาณ 1-2 เดือน ซึ่งถือว่าเป็นเวลาที่น้อยมากหากเทียบกับการย่อยสลายของถุงเพาะชำปกติ ดังนั้น การจัดทำโครงงานเรื่องนี้ จึงถือเป็นการช่วยให้สิ่งเเวดล้อมทางธรรมชาติยังคงอยู่และไม่ถูกทำลายไปมากกว่านี้