การศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ไดอะตอมเป็นวัสดุลดอุณหภูมิ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ชวิศา ปฏิทัศน์, ถิรพุทธิ์ นาคงาม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชีวารัตน์ ม่วงพัฒน์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนโรงเรียดรุณสิกขาลัย (โครงการ วมว.)

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเป็นปรากฏการณ์ที่พื้นที่ในเขตเมืองมีอุณหภูมิสูงกว่าบริเวณโดยรอบ เกิดความร้อนสะสมทำให้มีการแผ่เข้ามาเกิดความร้อนในอาคาร ปัจจุบันเราแก้ปัญหาความร้อนในอาคารด้วยการใช้วัสดุสะท้อนความร้อน เช่น กระจกประหยัดพลังงาน และสีสะท้อน แต่มันกลับเป็นการผลักภาระทางความร้อนให้สิ่งแวดล้อม จึงมีการคิดค้นวัสดุที่มีสมบัติการลดอุณหภูมิจากการแผ่รังสี ซึ่งสามารถเปลี่ยนรังสีที่ก่อความร้อนเป็นรังสีที่ไม่ก่อความร้อนได้ โดยหนึ่งในวัสดุที่มีสมบัตินี้คือ ซิลิกอนไดออกไซด์ แต่จำเป็นต้องมีขนาดอยู่ในช่วง 2-10 ไมโครเมตร อย่างไรก็ตามการสังเคราะห์อนุภาคซิลิกอนไดออกไซด์ให้ได้ขนาดที่ต้องการนั้นทำได้ยาก ผู้จัดทำจึงสนใจที่จะทำโครงงานเรื่องการศึกษาความเป็นไปได้ในการใช้ไดอะตอมเป็นวัสดุลดอุณหภูมิ โดยจะใช้ไดอะตอมสปีชี่ส์ Thalassiosira pseudonana และ Chaetoceros calcitrans ซึ่งมีขนาดอยู่ในช่วงที่เหมาะสมเป็นแม่แบบในการขึ้นรูปซิลิกอนไดออกไซด์ พร้อมทำการศึกษาลักษณะทางกายภาพ องค์ประกอบทางเคมี และศึกษาสมบัติทางแสง ความสามารถในการลดอุณหภูมิผ่านชิ้นงานกระจก