การเปรียบเทียบประสิทธิภาพผงดูดซับจากกิ่งต้นจามจุรีเเละซีโอไลท์จากท้องตลาด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐกรณ์ เจียรวรชัย, สพล พงศ์พานกุล, ภัทรพล กมลสาร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ทองเพียร สิงห์ชัย, มยุรี มูลสวัสดิ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้จัดทำขึ้นเพื่อต้องการสังเคราะห์ผงดูดซับจากกิ่งต้นจามจุรีและวัดประสิทธิภาพของผงดูดซับจากกิ่งต้นจามจุรีกับซีโฮไลท์ตามท้องตลาด ในปัจจุบันการเลี้ยงปลาถือเป็นอาชีพที่เกษตรกรให้ความสำคัญไม่แพ้การปลูกปลูกพืชต่าง ๆ โดยเฉพาะเกษตรกรที่อาศัยอยู่ใกล้แม่น้ำลำคลองหรือพื้นที่ที่น้ำชลประทานเข้าถึง รวมถึงพื้นที่นาต่าง ๆ ที่มีบ่อกักเก็บน้ำตามฤดูกาล ซึ่งสามารถสร้างรายได้อย่างมากต่อปี นอกจากนั้น การเลี้ยงปลาถือเป็นการสร้างแหล่งอาหารสำหรับการบริโภคในแต่ละวันที่นอกเหนือจากการนำไปจำหน่าย รูปแบบการเลี้ยงปลามีหลายลักษณะ รูปแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยม คือ การเลี้ยงปลาตามลักษณะพื้นที่ ได้แก่ การเลี้ยงปลาในบ่อดิน ซึ่งเป็นการเลี้ยงปลาในบ่อดินที่ขุดขึ้นตามพื้นที่ว่าง โดยใช้ดินเป็นที่คันบ่อและพื้นก้นบ่อ การเลี้ยงปลาด้วยวิธีดังกล่าวเกษตรกรมักประสบปัญหาการจัดการคุณภาพน้ำ ด้านเคมี เช่น ความกระด้าง (Hardness) ซึ่งเกิดจากความเข้มข้นของแคลเซียม และแมกนีเซียมที่ละลายในน้ำ เป็นตัวช่วยควบคุมการเปลี่ยนแปลง pH ของน้ำ จากการศึกษาค้นคว้า พบว่า ต้นจามจุรี หรือมักเรียก ต้นฉำฉา สำสา หรือ ต้นก้ามปู (Rain tree) ซึ่งเป็นต้นไม้โตเร็วที่มีกิ่งก้านยาว ปลายกิ่งแตกกิ่งจำนวนมาก ใบมีขนาดเล็กแต่ดก จนมีลักษณะเป็นทรงพุ่มให้ร่มเงาได้มาก ในส่วนของกิ่งที่แก่แล้ว บางครั้งก็จะตกลงมาจากลำต้น ซึ่งมักจะไม่มีใครนำส่วนนี้มาใช้ประโยชน์ ทางคณะผู้จัดทำจึงคิดที่จะนำกิ่งของต้นจามจุรีที่ตกลงมาจากลำต้น มาสังเคราะห์เป็นผงดูดซับเพื่อที่จะใช้ดูดซับไอออนบวกที่ก่อให้เกิดความกระด้างในน้ำโดยนำมาเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับกับซีโอไลท์ที่ได้จากโรงงานเพื่อให้ได้วัสดุดูดซับที่มีประสิทธิภาพสูงกว่าหรือเทียบเท่ากับซีโอไลท์ที่ได้จากโรงงาน