การศึกษาผลการใช้ขี้แดดนาเกลือร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรในการพัฒนาก้อนวัสดุปลูกสำหรับพืชเก็บเกี่ยวรากเพื่อเป็นแนวทางในการเพิ่มผลผลิตโสม

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ศุปวีร์ เจริญสุขวิพัฒน์, สรวีย์ กิจสุวรรณรัตน์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ทิชากร สัตย์จริง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาก้อนวัสดุปลูกสำหรับพืชเก็บเกี่ยวรากที่สามารถย่อยสลายได้จากขี้แดดนาเกลือร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร เพื่อเป็นแนวทางในการเพิ่มผลผลิตพืชเก็บเกี่ยวรากให้แก่เกษตรกร เพิ่มมูลค่าและนำวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรมาใช้ให้เกิดประสูงสุด วางแผนการทดลองจำนวน 3 ซ้ำ ซึ่งก้อนวัสดุปลูกจะประกอบด้วยขี้แดดนาเกลือและวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรที่อัตราส่วน 100/0 90/10 80/20 70/30 และ 60/40 โดยในแต่ละอัตราส่วนจะถูกแบ่งออกเป็นอีก 5 สูตรย่อยที่ใส่พลาสติไซเซอร์กลีเซอรอลปริมาณ 0, 5, 10, 15, 20 pph (Part per hundred) ตามลำดับ รวมทั้งหมด 25 สูตร ทำการศึกษาหาอัตราส่วนระหว่างขี้แดดนาเกลือร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งและกลีเซอรอลที่เหมาะสมต่อการขึ้นรูป จากนั้นศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพ เคมี เชิงกล และทดสอบการใช้งานจริง โดยดำเนินงานในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2566 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2567 ณ โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี ซึ่งทางทีมผู้วิจัยคาดว่าก้อนวัสดุปลูกจากขี้แดดนาเกลือร่วมกับวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรจะมีคุณสมบัติทางกายภาพ เคมี และเชิงกลเหมาะสมต่อการเพิ่มอัตราการเจริญเติบโตของพืชเก็บเกี่ยวรากได้