การพัฒนาวัสดุกันกระแทกที่มีส่วนผสมของน้ำยางพาราและแป้งมันสำปะหลังเพื่อการขนส่งเครื่องปั้นดินเผา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ณัฐธยาน์ พันธ์เมฆากุล, วิชญาพร หนูปลอด

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

กนกรัตน์ สิงห์นุ้ย

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากการซื้อขายออนไลน์ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น ส่งผลให้มีการใช้วัสดุกันกระแทกพลาสติกเพิ่มมากขึ้นด้วย ซึ่งขยะพลาสติกเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม โดยประเทศไทยมีขยะพลาสติกที่เกิดขึ้นมากถึงปีละ 2 ล้านตัน วัสดุกันกระแทกที่นิยมใช้ในปัจจุบันคือพลาสติกกันกระแทก ซึ่งมีราคาถูกและหาซื้อได้ง่าย อย่างไรก็ตามพลาสติกกันกระแทกไม่เหมาะสำหรับการกันกระแทกของบางชนิด อย่างเครื่องปั้นดินเผาที่มีรูปร่างเฉพาะ เพราะไม่สามารถรับแรงกดจากพื้นที่ที่ต่างกันของเครื่องปั้นดินเผาระหว่างการขนส่งได้จึงทำให้เกิดรอยร้าวและรอยแตก จากปัญหาที่ได้กล่าวมาข้างต้น ทีมผู้พัฒนาจึงสนใจที่จะพัฒนาวัสดุกันกระแทกเพื่อการขนส่งเครื่องปั้นดินเผา โดยการผลิตเทอร์โมพลาสติกสตาร์ช ที่มีส่วนผสมของน้ำยางพาราและแป้งมันสำปะหลัง เพื่อเพิ่มความสามารถในการกันกระแทกกับรูปร่างเฉพาะของเครื่องปั้นดินเผา ในการศึกษาจะมีการทดสอบหา tensile strength,elongation at break และค่า Young 's modulus ตัวอย่างที่ได้ทำการทดสอบหาความหนาแน่น และ ค่า compressive stength การพัฒนาวัสดุกันกระแทกชิ้นนี้จะทำให้การขนส่งเครื่องปั้นดินเผาซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของนครศรีธรรมราช สามารถขนส่งถึงลูกค้าในสภาพคงเดิม อีกทั้งยังสามารถนำไปปรับใช้กับวัสดุอื่นได้อีกด้วย