ประสิทธิภาพของพลาสติกย่อยสลายได้จากวัสดุธรรมชาติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์รวี เยื้องกลาง, ศกุนตลา ฉัตรชัยสุริยา

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ภูมินทร์ หลงสมบูรณ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสุรวิวัฒน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัจจุบันการดำรงชีวิตของมนุษย์มีความต้องการใช้พลาสติกมากขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นปิโตรเคมีภัณฑ์ที่ย่อยสลายยากและเป็นมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ผู้ทดลองจึงมุ่งศึกษาการนำวัสดุธรรมชาติเหล่านี้มาเป็นส่วนผสมหลักในการทำเป็นพลาสติกชีวภาพให้มีคุณสมบัติด้านความแข็งแรง เหนียว แต่สามารถย่อยสลายได้ทางธรรมชาติ ซึ่งจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการสร้างผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยใช้กระดาษ เป็นเส้นใยเซลลูโลสซึ่งเป็นโพลิเมอร์ธรรมชาติ คาร์บอกซี่เมทิลเซลลูโลสหรือ CMC ซึ่งเป็นโพลิเมอร์ของอนุพันธ์กลูโคส (คาร์บอกซี่เมทิลกลูโคส) รวมทั้งแป้งชนิดต่าง ๆ เช่น แป้งมันสำปะหลัง แป้งข้าวเจ้า แป้งข้าวเหนียว ก็เป็นโพลิเมอร์ของกลูโคส และกระดาษเหลือทิ้ง ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นสารจากธรรมชาติที่มีมากในประเทศไทย โดยสังเคราะห์ Poly CMC แล้วนำมาผสมกับแป้งชนิดต่าง ๆ ในสัดส่วนที่แตกต่างกัน นำมาทำเป็นแผ่นขนาดเท่ากันแล้ววัดค่ามอดูลัสของยังและความสามารถในการย่อยสลายได้เองทางธรรมชาติ พบว่า Poly CMC ที่สังเคราะห์ได้มีความเป็นพอลิเมอร์ที่มีความยืดหยุ่น เหนียว สามารถผสมกับแป้งและเยื่อกระดาษในสัดส่วนที่แตกต่างกันทำให้ได้พลาสติกที่มีความแข็งแรงและยืดหยุดที่แตกต่างกันและสามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติที่เร็วกว่าพลาสติกโพลิโพรพิลีนซึ่งใช้เป็นกลุ่มควบคุม ผลการทดลองพบว่าวัสดุธรรมชาติแป้ง CMC และกระดาษสามารถพัฒนาเป็นพลาสติกชีวภาพที่มีคุณสมบัติในการเป็นพลาสติกเพื่อช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมได้ดี