ลดเสียงเขียงปั่น

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

กัญจนรัตน์ พบสมัย, ผกามาศ โยตะสิงห์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เสาวรจนี จันทวงค์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากในปัจจุบันมลภาวะทางเสียงเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมเสียงรบกวนที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องเช่น การสับเนื้อสัตว์บนเขียงไม้ และการใช้เครื่องปั่นที่ไม่มีฝาครอบเก็บเสียงเวลาไปร้านขายน้ำ ผู้จัดทำได้พบเห็นปัญหาของการเกิดเสียงของเขียงที่กระทบกับพื้นเวลาสับเนื้อ เสียงของเครื่องปั่นที่ไม่มีฝาครอบลดเสียงในเวลาที่ปั่น ปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้นบ่อย จนกลายเป็นภัยอันตรายต่อทั้งร่างกาย สภาวะจิตใจและความเป็นอยู่ของมนุษย์จากการสังเกตมลภาวะทางเสียงพบว่า เสียงที่เกิดจากการกระทบกันของวัสดุ 2 ชนิด เมื่อเกิดเสียงจะเกิดการเคลื่อนที่ผ่านตัวกลางทั้งในอากาศและในวัสดุ ซึ่งเสียงที่เลื่อนที่ผ่านตัวกลางที่มีความหนาแน่นมากจะเคลื่อนที่ได้เร็วตามคลื่นเสียงซึ่งเคลื่อนที่จากตัวกลางที่มีความหนาแน่นน้อยไปสู่ตัวกลางที่มีความหนาแน่นมาก ผนังจะมีความสามารถในการดูดซับเสียงได้สูงกว่า ยังขึ้นอยู่กับลักษณะพื้นผิวของผนัง โดยพื้นผิวที่เรียบจะมีทิศทางการสะท้อนที่แน่นอนเพียงทิศเดียวเสียงจะเดินทางเข้าสู่ผู้ฟังมีน้อย แต่หากผนังมีลักษณะที่ขรุขระ เสียงสะท้อนจะมีทิศทางต่างๆทำให้เสียงสะท้อนเข้าสู่ผู้ฟังได้มากขึ้น

ในท้องถิ่นของจังหวัดสกลนครมีการทำเกษตรกรรม 75 % เป็นการปลูกอ้อยเพื่อส่งโรงงานน้ำตาลจากนั้นจะทำให้เหลือเศษชานอ้อยที่เป็นจำนวนมาก ประกอบกับเกษตรส่วนหนึ่งมีการปลูกข้าว จะมีแกลบที่เหลือจากโรงสี จากการศึกษา สังเกตลักษณะของชานอ้อยและแกลบมีพื้นผิวภายนอกที่ขรุขระ เนื้อนิ่มผู้จัดทำจึงมีความสนใจและมีแนวคิดที่จะพัฒนาวัสดุจากชานอ้อยและแกลบโดยใช้ตัวประสานจากน้ำยางพาราที่ราคาถูกมาเป็นวัสดุลดมลภาวะทางเสียงที่เกิดจากเขียงสับหมูและเสียงจากเครื่องปั่น เพื่อแก้ไข้ปัญหาของการเกิดเสียงและการเคลื่อนที่ของเขียงในเวลาที่สับและพัฒนาต่อยอดเป็นนวัตกรรมเพื่อจำหน่ายในอนาคตได้