การศึกษาและทดสอบประสิทธิภาพพลาสเตอร์ชีวภาพจากเซลลูโลสของกากมันสำปะหลังโดยใช้ตัวยาว่านหางจระเข้เพื่อรักษาแผลน้ำร้อนลวก

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พรชนก ภูลายขาว, สลิลพร ภัทรวัฒนาภรณ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ชิตพงษ์ เหนือเกาะหวาย

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย ปทุมธานี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การศึกษากากมันสำปะหลังทำให้ทราบว่าอุตสาหกรรมแป้งมันสำปะหลัง เป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องตามสถานการณ์ของมันสำปะหลัง ในปัจจุบันเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตแป้งมันสำปะหลังอย่างน้อย 5 ล้านตันต่อปี โดยกากมันสำปะหลังมีปริมาณเซลลูโลสเหลืออยู่ค่อนข้างมากจึงได้ทำการสกัดเซลลูโลสบริสุทธิ์จากกากมันสำปะหลังเพื่อนำมาขึ้นรูปเป็นแผ่นพลาสเตอร์ปิดแผลโดยใช้เอนไซม์แอลฟาอะไมเลสในการย่อยแป้ง กำจัดเฮมิเซลลูโลสและลิกนินโดยการใช้สารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์และสารละลายโซเดียมคลอไรท์ ตามลำดับ ฟอกสีโดยการใช้สารละลายโซเดียมไฮโปคลอไรท์ แล้วจึงนำมาผสมน้ำและขึ้นรูปให้เป็นพลาสเตอร์ปิดแผลโดยเราทำการศึกษาพบว่าว่านหางจระเข้สามารถรักษาแผลน้ำร้อนลวดได้โดยควรแปะไว้ 30 นาที ดังนั้นจึงเหมาะสำหรับนำมาเป็นตัวยาของพลาสเตอร์ปิดแผลเพื่อให้การใช้งานว่านหางจระเข้สะดวกขึ้น ต่อมาได้ทำการส่งไปศูนย์ทดสอบเครื่องสำอางค์และเภสัชภัณฑ์ทางผิวหนังของคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ผลพบว่าไม่ก่อให้เกิดการระคายเคืองหรือแพ้ต่อผิวหนัง และยังมีคุณภาพเทียบเท่ากับพลาสเตอร์ปิดแผลตามท้องตลาด