กานศึกษาอัตราส่วนของปริมาณเพกตินต่อกลีเซอรอลที่เหมาะสมในการขึ้นรูปเเผ่นฟิล์มรับประทานได้เพื่อผลิตซองบรรจุเครื่องปรุ่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

อภิชาดา ศุภวรรณ, สิริกมล คำดี, กรณ์พิชชา บุตรธรรม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

รสิตา ลิมปจีระวงษ์, เยาวลักษณ์ วงศ์สิงห์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2564

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมีการจำหน่ายอย่างแพร่หลายในท้องตลาด ทั้งรูปแบบถ้วยปรุงสำเร็จและรูปแบบซอง ซึ่งจะมีซองที่บรรจุเครื่องปรุงมาให้ในบรรจุภัณฑ์ ในการบริโภคแต่ละครั้งจะต้องมีการเติมน้ำร้อนและใส่เครื่องปรุง ซึ่งในการฉีกซองเครื่องปรุงนั้นมักจะพบปัญหา เช่น ซองบรรจุเครื่องปรุงเหนียวทำให้ฉีกได้ยาก เวลาฉีกซองเครื่องปรุงอาจทำให้เครื่องปรุงกระเด็นออกมา และมีเครื่องปรุงบางส่วนที่หลงเหลือยู่ในซองซึ่งไม่สามารถนำออกมาได้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังเสียเวลาในการฉีกซองเครื่องปรุง และซองเครื่องปรุงเหล่านั้นก็จะกลายไปเป็นขยะอีกด้วย จากการค้นคว้าข้อมูลพบว่าการใช้ฟิล์มรับประทานได้เพื่อทำบรรจุภัณฑ์ห่อหุ้มอาหารเป็นทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ

ฟิล์มรับประทานได้เป็นวัสดุที่สามารถบริโภคได้โดยตรง เป็นการเพิ่มความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์อาหาร ข้อดีของการใช้บรรจุภัณฑ์ที่บริโภคได้เมื่อเทียบกับบรรจุภัณฑ์สังเคราะห์ คือ สามารถรับประทานได้โดยไม่จำเป็นต้องแกะบรรจุภัณฑ์ ยิ่งไปกว่านั้นฟิล์มเหล่านี้มาจากส่วนประกอบที่รับประทานได้ ซึ่งสามารถย่อยสลายได้ในธรรมชาติและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

ทั้งนี้ฟิล์มรับประทานได้ผลิตจาก 2 องค์ประกอบหลักได้แก่ พอลิเมอร์ชีวภาพและพลาสติไซเซอร์ อาจมีการเพิ่มสารเติมแต่งพวกอิมัลซิไฟเออร์ พอลิเมอร์ชีวภาพที่นำมาขึ้นรูปฟิล์มรับประทานได้มีหลายชนิด เช่น คาร์โบไฮเดรต ได้แก่ ไคโตซาน เพกติน และโปรตีน ได้แก่ เจลาติน เป็นต้น ในส่วนพลาสติไซเซอร์ที่นำมาขึ้นรูป ได้แก่ กลีเซอรอล ซอร์บิทอล พอพิลีนไกลคอล พอลิเอทิลีนไกลคอล เป็นต้น ซึ่งฟิล์มรับประทานได้ในปัจจุบันนิยมใช้พอลิเมอร์ชีวภาพจากพวกไคโตซานและเจลาติน

เพกติน เป็นพอลิแซคคาไรด์โครงสร้าง จัดอยู่ในประเภทเดียวกับไคโตซาน เป็นโครงสร้างของผนังเซลล์ของพืชชั้นสูงเกือบทุกชนิด เพกตินถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เช่น ใช้เป็นสารที่ทำให้เกิด เจลในการทำแยมหรือเยลลี่ ใช้เป็นสารที่ทำให้เกิดความข้นหนืด เป็นอิมัลซิไฟเออร์ และยังเป็นองค์ประกอบหลักในการขึ้นรูปฟิล์มรับประทานได้

ทางคณะผู้จัดทำจึงใช้เพกตินเป็นองค์ประกอบหลักในการขึ้นรูปเป็นแผ่นฟิล์มและศึกษาอัตราส่วนของปริมาณเพกตินต่อกลีเซอรอลที่เหมาะสมในการขึ้นรูปแผ่นฟิล์มรับประทานได้เพื่อผลิตซองบรรจุเครื่องปรุงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และทดสอบคุณสมบัติในการเป็นบรรจุภัณฑ์ของแผ่นฟิล์มโดยวัดความหนา คุณสมบัติทางกล คุณสมบัติทางแสง การซึมผ่านของไอน้ำ ความสามารถในการละลายน้ำ ปริมาณความชื้นสมดุล และความแข็งแรงของซีลความร้อน