การพัฒนาเฝือกกึ่งชีวภาพจากเส้นใยบวบเสริมประสิทธิภาพด้วยนาโนซิงค์ออกไซด์

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

เอกรินทร์ พันธ์โย, พลอยปภัส มะณีสอนชุมสิน

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

น้ำทิพย์ ศรีแก้ว

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เลย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

อุบัติเหตุในประเทศไทยยังคงมีมากในทุกปี ซึ่งทำให้สูญเสีย เวลา และค่าใช้จ่ายในการรักษาทางการแพทย์ ซึ่งการดามเฝือกเป็นวิธีการรักษาที่คนนิยมใช้กัน แต่การดามเฝือกปูนพลาสเตอร์นั้นมีน้ำหนักที่มาก และทำให้เกิดอาการคันได้ แต่ถ้าใช้เฝือกพลาสติก จะมีราคาแพงกว่ามาก และไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม จึงมีแนวคิดที่จะพัฒนาเฝือกที่สามารถย่อยสลายได้และป้องกันการระคายเคือง โดยการทำเฝือกกึ่งชีวภาพจากใยบวบเสริมประสิทธิภาพด้วยนาโนซิงก์ออกไซด์ โดยใช้ขาเป็นบริเวณทดลอง โดยเริ่มจากการศึกษาความเข้มข้นของโซเดียมไฮดรอกไซด์ที่เหมาะสมต่อการปรับสภาพใยบวบ และศึกษาสารเคมีช่วยยึดติดในความเข้มข้นต่างๆต่อความสามารถในการคงตัวของนาโนซิงก์ออกไซด์บนแผ่นพอลิเมอร์ได้ จากนั้นวัดลักษณะทางกายภาพโดยที่ทดสอบ สมบัติความแข็งแรงตามมาตรฐาน ASTM D 785 และศึกษาระยะเวลาในการย่อยสลายของตัวเฝือกกึ่งชีวภาพ