การเพิ่มจำนวนเชื้อแบคทีเรียที่ใช้กำจัดลูกน้ำยุงร่วมกับเชื้อแบคทีเรียที่ใช้ปรับคุณภาพน้ำ โดยผ่านกระบวนการหมักในลูกมะพร้าว
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
พิมพ์ณิชากร อริยชัยกุล, รัฐวิทย์ อังกูรสิทธินนท์, ก้องภพ ศักดิ์ขจรภพ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ฉันทนา กลิ่นเมือง
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
โครงงานวิทยาศาสตร์ เรื่อง การเพิ่มจำนวนเชื้อแบคทีเรียที่ใช้กำจัดลูกน้ำ ยุงร่วมกับ เชื้อแบคทีเรียที่ใช้ปรับ
คุณภาพน้ำ โดยผ่านกระบวนการหมักในลูกมะพร้าว มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1)ศึกษาความเป็นไปได้ในการเลี้ยง
หัวเชื้อแบคทีเรียร่วมกัน 2 สายพันธุ์เพื่อผลิตหัวเชื้อแบคทีเรียตั้งต้น โดยอาหารเลี้ยงเชื้อมาตรฐานในห้องปฏิบัติการ 2) ศึกษาการเพิ่มจำนวนเชื้อแบคทีเรียทั้ง 2 สายพันธุ์โดยผ่านกระบวนการหมักในลูกมะพร้าวเปรียบเทียบกับการเพิ่มจำนวนเชื้อแบคทีเรียทั้ง 2 สายพันธุ์ในอาหารเลี้ยงเชื้อมาตรฐาน 3) ทดสอบประสิทธิภาพของเชื้อแบคทีเรียที่ได้จากการหมักในลูกมะพร้าวต่อการลดปริมาณลูกน้ำ ยุงในระดับปฏิบัติการ และ4) ทดสอบประสิทธิภาพหัวเชื้อแบคทีเรียที่ได้จากการหมักในลูกมะพร้าวต่อการปรับคุณภาพน้า ในระดับปฏิบัติการ
โดยมีขั้น ตอนการทดลอง คือ 1) ทดสอบการเลี้ยงแบคทีเรียร่วมกัน 2 สายพันธุ์เพื่อผลิตหัวเชื้อตั้งต้น
ในอาหารเลี้ยงเชื้อมาตรฐาน 2) ทดสอบการหมักเชื้อแบคทีเรีย 2 สายพันธุ์ในลูกมะพร้าวเทียบกับการเพิ่มจำนวนเชื้อแบคทีเรียทั้ง 2 สายพันธุ์ในอาหารเลี้ยงเชื้อมาตรฐาน 3) ทดสอบประสิทธิภาพของเชื้อแบคทีเรียที่ได้จากการหมักในลูกมะพร้าวในการลดปริมาณลูกน้ำยุง 4) ทดสอบประสิทธิภาพหัวเชื้อแบคทีเรียที่ได้จากการหมักในลูกมะพร้าวในการปรับคุณภาพน้ำเสียในระดับปฏิบัติการ
จากการทดลองพบว่า 1) สามารถผลิตหัวเชื้อแบคทีเรียตั้งต้น ร่วมกัน 2 สายพันธุ์ในอาหารเลี้ยงเชื้อ
มาตรฐานชนิดเหลวได้ 2) น้ำมะพร้าวสามารถนำมาใช้หมักเพิ่มจำนวนแบคทีเรีย 2 สายพันธุ์นี้ได้เกือบเทียบเท่าอาหารเลี้ยงเชื้อมาตรฐาน 3)แบคทีเรียที่ผ่านการหมักในลูกมะพร้าวที่ความเข้มข้น 0.01 McFarland สามารถลดปริมาณลูกยุงได้ 55%ใน
วันที่ 1 และเมื่อครบ 5 วัน สามารถฆ่าลูกน้ำยุงได้ 55% หากใช้ความเข้มข้นของเชื้อแบคทีเรียสูงกว่านี้สามารถฆ่าลูกน้ำยุงได้100% ตั้งแต่วันแรก 4)แบคทีเรียจากการหมักในลูกมะพร้าวทำให้น้ำเสียมีความถ่วงจำเพาะดีขึ้น