การเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับโครเมียมของแผ่นดูดซับจากใบผักตบชวาแห้งและสด

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

จิณห์วรา วีระฤทธิพันธ์, ปิ่นกมล บัวดี

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

อุดร ฮ่องลึก

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การปนเปื้อนในแหล่งน้ำจัดว่าเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมที่สำคัญของประเทศไทย และหลายภูมิภาคทั่วโลก เนื่องจากการขยายตัวของภาคอุตสาหกรรม การเกษตรแนวใหม่ ส่งผลให้แหล่งน้ำเน่าเสียหลายประการ เช่น แหล่งน้ำปนเปื้อนโลหะหนักหลายชนิดไม่ว่าจะเป็น โครเมียม ตะกั่ว ทองแดง สารหนู แคดเมียม และปรอท ที่ความเป็นอันตรายต่อมนุษย์ สัตว์ และสิ่งแวดล้อม ถึงแม้จะมีเทคโนโลยีที่ใช้เพื่อเอาโลหะหนักออกจากน้ำเสีย แต่ก็มีราคาแพงเกินไปทำให้สิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายและพลังงานที่ใช้ในการบำบัด ทางผู้จัดทำจึงไปค้นหาพืชที่มีคุณสมบัติในการดูดซับโลหะหนักเพื่อนำมาประยุกต์ใช้ ซึ่งผู้จัดทำได้ศึกษาจากงานวิจัยเรื่องการเตรียมเซลลูโลสจากใบผักตบชวาเพื่อใช้ดูดซับโครเมียม โดยนำผักตบชวาที่ไม่ได้ปรับสภาพทางเคมีและปรับสภาพทางเคมีด้วยสารละลายด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ ค้นพบว่า ผักตบชวามีมวลชีวภาพมากและมีการเติบโตเร็ว มีความทนทานต่อโลหะหนักโลหะหนักและสามารถสะสมโลหะหนักได้ในปริมาณมาก

โดยจะนำผักตบชวาที่เก็บได้ไปล้างให้สะอาดแล้วแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกนำไปอบที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียส จนแห้ง เมื่อได้แล้ว นำทั้งสองส่วนใส่ถังปี๊บที่มีโซเดียมไฮดรอกไซด์ เข้มข้น 0.01 แบ่งเป็นสองถังถังละ 8 ลิตร ต้มในน้ำเดือด 1 ชั่วโมง จนเปื่อย แล้วนำมาล้างให้สะอาด หลังจากนั้นนำไปฟอกขาวด้วยโพเเทสเซียมเปอร์ออกไซด์ ต้อมเป็นเวลา 30 นาที แล้วนำมาล้างน้ำ แล้วนำไปตากจนแห้ง แล้วนำไปปั่นละเอียด จากนั้นนำไปแช่น้ำแล้วร่อนด้วยตะแกรงขึ้นรูปให้มีความหนา 0.5เซนติเมตร นำไปตากจนแห้งแล้วแกะออก นำไปทดสอบประสิทธิภาพ จากสารสกัดโครเมียมจากโพแทสซียมไดโครเมตเข้มข้น30 ml/l โดยนำไปแช่ไว้30 นาที แล้วตรวจด้วยเครื่อง UV-Visible Spectrophotometer